Een archeologisch proefsleuvenonderzoek aan de Kanaalsstraat in Nijmegen, Archeologische Berichten Nijmegen - Briefrapport 214

<p>Binnen het plangebied is geen sprake van een archeologische vindplaats. Een waardering van de vindplaats wordt daarom achterwege gelaten. Een cultuurlaag is ook niet aangetroffen, wel een in de 20e eeuw opgebracht zandpakket met aan de basis en in het midden een kleiige laag ; uit beide lagen komt het vondstmateriaal. Dit zandpakket is deels vergraven tijdens de bouw en sloop van het voormalige bedrijfspand op deze locatie, waarvan de diep gefundeerde poeren deels nog in de bodem aanwezig waren tijdens het onderzoek. De archeologische resten bestaan uit metaalvondsten en enkele scherven van aardewerk. Alle aangetroffen vondsten dateren uit de nieuwe tijd. De lagen met vondsten zullen daarom vooral verband houden met de ophoging en grondverbeteringsactiviteiten die vanaf het midden 19e eeuw plaatsvonden in het kader van de ontwikkeling van Nijmegen-West tot haven-, industrieterrein en de bouw van de naastgelegen woonwijk. De bovenste kleiige laag met de metaalvondsten bevindt zich op ca. 60 cm -mv (ca. 9,50–9,70 m +NAP), de onderste op ca. 120 tot 140 cm -mv (ca. 9,20–8,80 m +NAP). Er is geen stratigrafie waargenomen in de betekenis van een natuurlijke opbouw van de bodem door sedimenten. De onderste kleiige laag lag direct op de pleistocene grindrijke afzettingen (Chorizont).<br>De nabijgelegen en eerder uitgevoerde archeologische projecten hadden al aangetoond dat in de omgeving het reliëfrijke pleistocene landschap in de 19e en 20e eeuw was opgehoogd. Daarbij bleek tevens dat de oorspronkelijke bodemopbouw sterk verstoord was. Alleen in het project Kow1, direct ten noorden van het plangebied is een klein deel van een oorspronkelijke, nog intacte bodemopbouw waargenomen, waarbij een cultuurlaag is waargenomen die mogelijk deels in de Romeinse tijd is gevormd. Deze cultuurlaag blijkt in het plangebied geheel afwezig te zijn. Het advies luidt daarom om het plangebied vrij te geven voor de verdere ontwikkeling. Bij de toekomstige ontwikkeling van kavels in de omgeving wordt aanbevolen om eerst kritisch te kijken naar de mogelijke bodemverstoringen op het terrein. De mate van bodemverstoring kan mede afgeleid worden uit de informatie van eerdere uitgevoerd archeologisch onderzoek in de directe omgeving, uit oude bouw- en bestekplannen en uit recente sloopactiviteiten (in combinatie met luchtfotografie). Op het moment dat een kans bestaat dat de bodemopbouw nog intact is dient nader archeologisch onderzoek te worden gedaan middels een proefsleuvenonderzoek.</p>