อิทธิพลของแรงจูงใจในการท่องเที่ยวและข้อจำกัดของสัตว์เลี้ยงต่อความตั้งใจเดินทางของเจ้าของสัตว์เลี้ยง: บทบาทการเป็นตัวแปรส่งผ่านของการจัดการข้อจำกัด

การท่องเที่ยวพร้อมสัตว์เลี้ยง (Pet Tourism) เป็นรูปแบบการท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยมีปัจจัยขับเคลื่อนหลัก 4 ประการ ได้แก่ 1) การดูแลสัตว์เลี้ยงเสมือนสมาชิกในครอบครัว (Pet Humanization) ส่งผลให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงยินดีใช้จ่ายเพื่อสัตว์เลี้ยงมากขึ้น 2) จำนวนสัตว์เลี้ยงและเจ้าของสัตว์เลี้ยงเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง 3) การเติบโตของธุรกิจให้บริการด้านการท่องเที่ยวพร้อมสัตว์เลี้ยง และ 4) การสนับสนุนจากภาครัฐในการส่งเสริมการท่องเที่ยวพร้อมสัตว์เลี้ยงสำหรับทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ อย่างไรก็ตาม แม้แนวโน้มดังกล่าวจะขยายตัวอย่างรวดเร็ว แต่ในทางปฏิบัติกลับพบว่าการเดินทางพร้อมสัตว์เลี้ยงเกิดขึ้นน้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้ เนื่องจากยังมีข้อจำกัดหลายประการ ดังนั้น การส่งเสริมการท่องเที่ยวพร้อมสัตว์เลี้ยงจึงจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทั้งผู้บริโภค ผู้ประกอบการ รวมถึงการสนับสนุนเชิงนโยบายที่เอื้อต่อการเดินทางพร้อมสัตว์เลี้ยงอย่างเหมาะสมการศึกษาวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของแรงจูงใจในการท่องเที่ยว ข้อจำกัดของสัตว์เลี้ยง และการจัดการข้อจำกัดต่อความตั้งใจเดินทางของเจ้าของสัตว์เลี้ยง รวมถึงศึกษาบทบาทการเป็นตัวแปรส่งผ่านของการจัดการข้อจำกัด โดยใช้โมเดล Constraint-Effects-Mitigation (CEM) มาประยุกต์ใช้ในการศึกษาและอธิบายถึงความสัมพันธ์ของตัวแปรดังกล่าว โดยผู้วิจัยได้ศึกษาเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่เคยเดินทางพร้อมสัตว์เลี้ยงและอาศัยในประเทศไทย จำนวน 250 คน ผ่านการรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Linear Regression) ผลการศึกษาพบว่า แรงจูงใจในการท่องเที่ยวและข้อจำกัดของสัตว์เลี้ยงมีอิทธิพลเชิงบวกต่อการจัดการข้อจำกัด ในขณะเดียวกัน แรงจูงใจในการท่องเที่ยวและการจัดการข้อจำกัดมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจเดินทางของเจ้าของสัตว์เลี้ยงอย่างมีนัยสำคัญ โดยการจัดการข้อจำกัดทำหน้าที่เป็นตัวแปรส่งผ่านบางส่วนระหว่างแรงจูงใจในการท่องเที่ยวกับความตั้งใจเดินทางของเจ้าของสัตว์เลี้ยง และทำหน้าที่เป็นตัวแปรส่งผ่านแบบสมบูรณ์ระหว่างข้อจำกัดของสัตว์เลี้ยงกับความตั้งใจเดินทางของเจ้าของสัตว์เลี้ยงโดยการวิจัยนี้มีส่วนในการขยายขอบเขตการศึกษาของโมเดล Constraint-Effects-Mitigation ในบริบทของการท่องเที่ยวพร้อมสัตว์เลี้ยง และให้ข้อมูลเชิงลึกแก่ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับสัตว์เลี้ยงรวมถึงหน่วยงานภาครัฐ เพื่อนำไปเป็นแนวทางในการพัฒนาสินค้าและบริการให้สอดคล้องกับความต้องการของเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่ต้องการเดินทางพร้อมสัตว์เลี้ยง รวมถึงเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายสนับสนุนการท่องเที่ยวพร้อมสัตว์เลี้ยง ซึ่งจะช่วยพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวให้สามารถตอบสนองพฤติกรรมผู้บริโภคกลุ่มเจ้าของสัตว์เลี้ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น