Nieuw-Loosdrechtsedijk 178, Loosdrecht (gemeente Wijdemeren)

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat het plangebied is gelegen in een voormalig veengebied. In de top van het dekzand kunnen resten van bewoning, landbouw en andere menselijke activiteiten aanwezig zijn. Dit is onder andere ingegeven door neolithische vuursteenvondsten die elders op het grondgebied van de gemeente Wijdemeren, in een landschappelijk vergelijkbaar gebied, zijn gedaan. In de top van het dekzand dient daarom rekening te worden gehouden met archeologische resten vanaf het Laat-Paleolithicum. Wel moet worden opgemerkt dat vondsten uit het Laat-Paleolithicum en Mesolithicum tot op heden in de gemeente Wijdemeren nog niet zijn aangetroffen. Omdat bekend is dat zich globaal vanaf de Bronstijd een sterke vernatting van het landschap voltrok, moet worden aangenomen dat gaandeweg de omstandigheden voor bewoning ongunstig werden. Uiteindelijk ontstond een uitgestrekt veengebied dat tot aan de rand van de stuwwal van Hilversum reikte. Vanwege de relatief lage ligging en de daaraan gerelateerde natte omstandigheden is het waarschijnlijk dat het plangebied tot de Late Middeleeuwen niet geschikt was voor permanente bewoning. Bovendien zullen eventuele resten in of op het veen door grootschalige vervening en oxidatie van het veen zijn verdwenen. Nadat het veen in de Late Middeleeuwen was ontwaterd, vond de ontginning van het land tot landbouwgrond plaats. Vermoedelijk werd in deze periode het gebied voor de landbouw in gebruik genomen. Daarnaast werd met name vanaf de 16e eeuw op grote schaal veen afgegraven ten behoeve van de turfwinning. De bewoning concentreerde zich op de koppen van de kavels, direct langs de in de late 13e eeuw aangelegde Oud- en Nieuw-Loosdrechtsedijk. Gelet op het kaartbeeld van 18e en 19e eeuwse kaarten, waarop in het zuiden van het plangebied een erf is aangegeven, moet in dit deel rekening worden gehouden met antropogeen bewerkte of opgebrachte lagen. Het mogelijk aanwezige vondstmateriaal, zoals aardewerk, baksteen, hout, aardewerk, glas, metaal, dierlijk bot et cetera, kan informatie geven over de bewoningsgeschiedenis of het gebruik in het verleden van de locatie. Naast vondstmateriaal kunnen water- en beerputten, afvalkuilen, funderingsresten, vloerniveaus en uitbraaksleuven die verband houden met vroegere bebouwing op de locatie worden aangetroffen. Op grond van (sub)recente bouw- sloopwerkzaamheden en andere grondroerende activiteiten moet rekening worden gehouden met plaatselijke verstoringen. Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Dit wijst uit dat de natuurlijke ondergrond uit matig fijn dekzand (Laagpakket van Wierden van de Formatie van Boxtel) bestaat. Het dekzand is veelal afgedekt door een 35 tot 50 cm dik matig humeus akkerdek met veenbrokken. Op het akkerdek ligt in het noordelijk deel een 70 tot 120 cm dik, (sub)recent opgebracht of bewerkt pakket dat waarschijnlijk samenhangt met de aanleg van bedrijfsbebouwing en inrichting van het buitenterrein in de jaren zestig van de vorige eeuw. In het zuidelijk deel is op het akkerdek een 105 tot 110 cm dik ophogingspakket aanwezig, dat te relateren is aan het historische erf dat hier aanwezig was.