มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมา: ศึกษาเปรียบเทียบกับต่างประเทศ

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาของประเทศไทยว่ามีการวางหลักการทางกฎหมายในการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาเพียงพอแล้วหรือไม่ และควรมีการปรับปรุงแก้ไขและพัฒนากฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาหรือไม่อย่างไร โดยศึกษาเปรียบเทียบกับกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาของต่างประเทศ ได้แก่ สหราช-อาณาจักรและสหรัฐอเมริกา เพื่อวิเคราะห์หามาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมกับประเทศไทยในการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมา รวมทั้งเสนอแนะแนวทางในการกำหนดมาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยให้มีการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาอย่างเหมาะสมจากการศึกษาเปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาของทั้งประเทศไทยและต่างประเทศพบว่า แม้ไทยจะมีพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณ-กรรมสัตว์และการจัดสวัสดิภาพของสัตว์ พ.ศ. 2557 ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองสัตว์มิให้มีการถูกทารุณกรรมและให้เจ้าของสัตว์มีการจัดสวัสดิภาพของสัตว์ให้เหมาะสม อีกทั้งมีพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562 ที่มีข้อกำหนดเกี่ยวกับหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการจัดตั้งและดำเนินกิจการสถานจัดแสดงโชว์โลมาโดยระบบใบอนุญาตก็ตาม แต่ไทยยังไม่มีมาตรการทางกฎหมาเกี่ยวกับการคุ้มครองโลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมาเป็นการเฉพาะเหมือนกับต่างประเทศ และมาตรการทางกฎหมายในประเทศที่มีอยู่ยังมีปัญหาบางประการในด้านความไม่ชัดเจนของบทบัญญัติหรือไม่มีข้อกำหนดบางประการที่ควรกำหนดเพื่อเป็นมาตรฐานขั้นต่ำต่อสถานจัดแสดงโชว์เพื่อจัดสวัสดิภาพที่เหมาะสมต่อโลมาดังนั้น ผู้เขียนจึงมีการนำข้อกำหนดบางประการในกฎหมายต่างประเทศที่เป็นประโยชน์ต่อการนำมาปรับปรุงแก้ไขกฎหมายในประเทศมาเป็นข้อเสนอแนะ โดยเสนอให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติแห่งกฎหมายตามพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมสัตว์และการจัดสวัสดิภาพของสัตว์ พ.ศ. 2557 รวมถึงออกกฎหมายลำดับรองอื่น ๆ ในเรื่องของคำนิยามของผู้จัดแสดงและการแสดง หลักเกณฑ์ด้านการออกใบอนุญาตและการจัดสวัสดิภาพสัตว์จากการนำสัตว์มาแสดง มาตรฐานขั้นต่ำของสถานจัดแสดงโชว์โลมา และการตรวจสอบติดตาม เพื่อให้โลมาในสถานจัดแสดงโชว์โลมามีสวัสดิภาพที่ดีและเหมาะสม