การศึกษาความสามารถในการชะลอการไหลบ่าของน้ำฝนด้วยหลังคาเขียวในพื้นที่เทศบาลนครสมุทรปราการ

การเจริญเติบโตของเมืองส่งผลให้พื้นที่สีเขียวลดลงนำไปสู่การเพิ่มพื้นที่โล่งว่างและพื้นที่น้ำซึมผ่านไม่ได้มากขึ้น สถานการณ์ดังกล่าวมีอิทธิพลอย่างมากต่อวัฏจักรทางอุทกวิทยา ลดอัตราการซึมผ่านพื้นผิว และเพิ่มพื้นที่การไหลบ่าของน้ำ ส่งผลให้เกิดความเสี่ยงน้ำท่วมเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะในเขตเมืองที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว หลังคาเขียว (Green roof) เป็นหนึ่งในโครงสร้างพื้นฐานสีเขียวที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพื้นที่ที่มีการพัฒนาหนาแน่นสูง เพราะหลังคาเขียวสามารถติดตั้งได้ทั้งบนอาคารใหม่หรือหลังคาอาคารเดิมที่มีอยู่โดยไม่ต้องใช้ที่ดินเพิ่มเติม การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประเมินพื้นที่เหมาะสมในการติดตั้งหลังคาเขียว ในพื้นที่เทศบาลนครสมุทรปราการ และ 2) ศึกษาประเมินประสิทธิภาพของหลังคาเขียวในการชะลอการไหลบ่าของพายุฝน มีการประยุกต์สารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) ในการประเมินพื้นที่ที่เหมาะสมในการติดตั้งหลังคาเขียว และใช้แบบจำลอง SWMM ในการประเมินประสิทธิภาพของหลังคาเขียว กำหนดสถานการณ์จำลองจำนวน 42 สถานการณ์ โดยแบ่งตามเงื่อนไขของสัดส่วนหลังคาเขียว และปริมาณน้ำฝน ผลการศึกษาพบว่า หลังคาเขียวมีประสิทธิภาพในการลดการไหลบ่าของฝน และอัตราการไหลสูงสุดของน้ำ หลังคาเขียวมีประสิทธิภาพในการกักเก็บน้ำฝนได้ตั้งแต่ ร้อยละ 14.60 ถึงร้อยละ 54.51 และช่วยลดอัตราการไหลสูงสุดได้ร้อยละ 7.43 ถึงร้อยละ 19.6 เมื่อพิจารณาจากอัตราการลดลงของน้ำท่า หลังคาเขียวสามารถให้ประโยชน์ทางอุทกวิทยามากกว่าระบบการจัดการน้ำจากพายุฝนแบบใช้โครงสร้าง แม้ว่าประสิทธิภาพของหลังคาเขียวในภูมิอากาศเขตร้อนอาจมีประสิทธิภาพน้อยกว่า เมื่อเทียบกับในเขตแห้งแล้งและเขตอบอุ่น แต่ผลการศึกษานี้สอดคล้องกับงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและให้ข้อมูลเชิงลึกที่เป็นประโยชน์สำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพการออกแบบและการใช้งานหลังคาเขียวในประเทศเขตร้อนอย่างประเทศไทยได้