Opgraving – variant archeologische begeleiding – Keizerstraat 3 en 5 Haarlem

<p>Op basis van de tijdens de archeologische begeleiding aangetroffen archeologische resten kan worden geconcludeerd dat het merendeel daarvan toebehoord aan de huidige bebouwing uit de tweede helft van de 19e eeuw. Het betreft de panden aan de Keizerstraat 3 en 5 die gelijktijdig zijn gebouwd met huisnummers 1 en 7 in 1880. <br>Dat de panden gelijktijdig zijn opgericht is ook te herleiden uit het vloerplan van de panden; deze zijn aan elkaar gespiegeld. Via de voordeur kwam men uit in de hal met daarin de trap naar de eerste verdieping. In de gang was eveneens de ingang naar de voorkamer. Vanuit de voorkamer kon men naar de achterkamer waarbij tussen de beide vertrekken ruimte was gemaakt voor waarschijnlijk vaste kasten. Vanuit de achterkamer kon men door een doorgang onder de trap naar de kelders. Waarschijnlijk was hier ook de doorgang naar de keuken die vermoedelijk boven de kelders aanwezig was. Dit kan worden aangenomen door de aangetroffen afvoeren rondom met name de beide kelders. Dat de bebouwing gelijktijdig in de 19e eeuw is opgericht is ook af te leiden uit het feit dat de contouren van de aangetroffen bebouwing met zijn kelders nagenoeg exact binnen de bebouwing zoals weergegeven op de topografische kaart van 1898 passen.<br>Bij de archeologische begeleiding zijn mogelijk oudere resten aangetroffen. De afvoerputten S6 en S7, tezamen met muurrest S8, lijken te zijn opgebouwd uit baksteen die mogelijk dateert uit de 15e of de 18e eeuw. Dat de resten uit de 15e eeuw zouden dateren lijkt zeer onwaarschijnlijk. Ze zijn aangetroffen in ophogingslaag S1000, die op basis van het aardewerk is gedateerd tussen het einde van de 18e eeuw of het begin van de 19e eeuw. Een datering in de 18e eeuw is op basis hiervan niet geheel uit te sluiten, maar op de Kadastrale Minuut uit 1811 -1832 staat geen bebouwing weergegeven binnen het plangebied en daarmee lijkt ook een datering in deze tijd niet aannemelijk. Zeer waarschijnlijk behoren de sporen eveneens tot de bebouwing uit de 19e of mogelijk zelfs de 20e eeuw en is de oudere baksteen alleen niet herkenbaar hergebruikt.<br>Uit het onderzoek blijkt ook dat het terrein binnen het plangebied in ieder geval twee maal is opgehoogd met waarschijnlijk grachtenbagger. Tot een diepte van 0,98 m -mv (-0,50 m NAP) zijn twee ophogingslagen aanwezig. Het betreft ophogingslaag S1001 met vondstmateriaal daterend uit het einde van de 18e eeuw. De tweede laag betreft het ophogingslaag S1000 met vondstmateriaal daterend uit het einde van de 18e eeuw of het begin van de 19e eeuw. Het is goed mogelijk dat de beide humeuze ophogingslagen zijn opgebracht ten behoeve van de stadstuinen in de 18e en de 19e eeuw.</p>