Zaamslag, Puntstraat riolering. Bureauonderzoek met Inventariserend Veldonderzoek door middel van (verkennende) boringen.

<p>In opdracht van de gemeente Terneuzen heeft Artefact! Advies en Onderzoek in Erfgoed in mei 2013 een Archeologisch Bureauonderzoek en een Inventariserend Veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek uitgevoerd in het plangebied Puntstraat te Zaamslag (gemeente Terneuzen). De aanleiding tot het onderzoek is het voornemen van de gemeente om de riolering ter hoogte van de Puntstraat te vervangen en te verleggen. De lengte van het tracé bedraagt circa 250 meter. Ten behoeve van de vervanging van de riolering bedraagt de geplande verstoringsdiepte circa 1.60 meter beneden maaiveld (0.54 meter –NAP). In het kader van de ruimtelijke onderbouwing dient, conform het gemeentelijke archeologiebeleid een archeologisch bureauonderzoek te worden uitgevoerd, aangevuld met een booronderzoek. Doel van dit onderzoek is het verwerven van informatie, aan de hand van bestaande bronnen, over bekende of verwachte archeologische waarden, binnen een omschreven gebied, om daarmee te komen tot een gespecificeerde, archeologische verwachting.</p><p>Op basis van het Archeologisch Bureauonderzoek, waarbij de beschikbare archeologische, historische en geologische informatie werd geraadpleegd en geanalyseerd, is een Archeologisch Verwachtingsmodel voor het plangebied opgesteld. Dit werd getoetst aan de hand van vier controleboringen.</p><p>Het bureauonderzoek heeft uitgewezen dat het plangebied zich bevindt in een zone met Duinkerke II kreekafzettingen (Laagpakket van Walcheren). Op de Geomorfologische kaart en de bodemkaart is te zien dat deze afzettingen in het zuidelijke deel van het plangebied worden doorsneden door een oude kreek met een west‐oost oriëntatie. Volgens de bodemkaart bevindt het plangebied zich op een overgang kalkrijke poldervaaggronden bestaande uit lichte zavel naar kalkrijke poldervaaggronden bestaande uit zware zavel.</p><p>Volgens Archis zijn er geen archeologische monumenten, waarnemingen of vondstmeldingen bekend binnen het plangebied. Het plangebied bevindt zich buiten de oude kern van Zaamslag. Analyse van de historische bronnen en de oude kaarten toont aan dat het gebied op het eiland Zaamslag was gelegen en in de Middeleeuwen behoorde tot het Ambacht Axel. In 1530 overstroomde de parochie Zaamslag ten gevolge van een zware stormvloed. Kort daarna vermelden de bronnen dat het dorp opnieuw wordt gebouwd in het patroon van een lineair straatdorp. Door militaire inundaties in 1584 overstroomd het gebied opnieuw. Rond 1650 wordt het gebied opnieuw ingepolderd. Op de kaart van Nicolaas Visscher (1654) wordt Zaamslag nog weergegeven als geïnundeerd gebied. Op de kaart van Hattinga is het terrein opnieuw ingepolderd en wordt Zaamslag weergegeven als lineair straatdorp. Het plangebied bevindt zich ten zuiden van dit dorp en is onbebouwd. Op deze kaart is mogelijk het verloop van een oude dijk te zien die net langs of doorheen het zuidwestelijke punt van het plangebied loopt. De Kadastrale Minuutkaart uit de 19e eeuw toont aan dat het plangebied deel uitmaakt van een onbebouwd en bevat aan de noord‐ en zuidzijde de grens van dit perceel. Het plangebied wordt pas in de 2e helft van de 20ste eeuw bebouwd en bestraat.</p><p>In het plangebied zijn 4 controleboringen uitgevoerd. Deze boringen hebben aangetoond dat het terrein opgebrachte en vergraven lagen bevat tot maximaal 0.90 meter beneden maaiveld (circa 0.25 meter +NAP). In alle boringen zijn afzettingen aanwezig die behoren tot het Laagpakket van Walcheren vanaf minimaal 0.50 meter beneden maaiveld (circa 0.77 meter +NAP). In boring 4 zijn vanaf 0.55 meter beneden maaiveld (circa 0.49 meter +NAP) twee ophooglagen aanwezig. Vanaf 1.10 meter beneden maaiveld (0.06 meter –NAP) is een dempingslaag aangetroffen van een sloot of greppel. Deze laatste kan worden toegeschreven aan de perceelsgrens die te zien is op de Minuutkaart uit de 19e eeuw.</p><p>Uit de resultaten van het archeologisch bureauonderzoek en het booronderzoek kan worden afgeleid dat binnen het plangebied er geen verwachting bestaat op het aantreffen van archeologische waarden vanaf het Paleolithicum tot en met de Romeinse Tijd. Voor de periode Middeleeuwen tot en met de Nieuwe Tijd geldt een lage verwachting op het aantreffen van archeologische waarden binnen het plangebied.</p><p>Op basis van bovenstaande bevindingen en de huidige planvorming wordt voor het plangebied geen archeologisch vervolgonderzoek noodzakelijk geacht.</p>