Woudsend, Rondweg N354 gem Wymbritseradiel

<p>In opdracht van de provincie Friesland heeft ADC/ArcheoProjecten van 22 augustus tot en met 8 september 2006 een inventariserende verkennende opgraving in de vorm van acht proefsleuven in het tracé van de voorgenomen rondweg ten oosten van Woudsend uitgevoerd. Een voorafgaand booronderzoek, dat in het vroege voorjaar van 2006 door RAAP ArcheologischAdviesbureau is gedaan, had fragmenten houtskool, verbrand bot, leem, vuursteen en aardewerkopgeleverd. Deze vondsten bevonden zich in de top van een dekzandopduiking, die ter plaatseweer door veen was afgedekt. De vondsten wezen op een nederzetting, of in ieder gevalactiviteiten, in het Neolithicum. In de proefputten zijn de bovengrond en de bovenkant van het veen machinaal verwijderd. Vervolgens is in elke proefsleuf een dambord van vierkante meter vakken uitgezet waarvan elk vierde vak in lagen van 5 cm dikte nat is gezeefd. Bij meer dan vier aanwezige fragmenten, is het zeefwerk uitgebreid naar omliggende vakken. Deze werkwijze heeft uiteindelijk 817 fragmenten vuursteen opgeleverd. Dit zou geen onaardig resultaat zijn, als niet 732 van deze fragmentenkleiner waren dan 5 mm en slechts vier fragmenten groter dan 2 cm. Daarbij was een boortje, het enige werktuig van de opgraving. De 31 aardewerkscherven waren grotendeels te klein voor een determinatie. Tien zijn waarschijnlijk in de (Late-) IJzertijd en vijf in de Middeleeuwen te dateren. De rest zou neolithisch kunnen zijn. Het laat zich aanzien dat we hier het diepste restant van een horizontale vondstverspreiding hebben. Grondsporen waren daaronder niet (meer?) aanwezig. Hoe is dit te verklaren? Een analyse van de korrelgrootte van materiaal uit de top van het dekzand wees uit dat de oorspronkelijke toplaag van het dekzand voor ca. 20 cm was geërodeerd en de, waarschijnlijkooit aanwezige, vondstlaag is verdwenen. Hetgeen resulteert is een zogenaamdmeerbodemsediment waarin verslagen plantaardig materiaal, microdebitage en verspoelddekzand is opgenomen. We kunnen hier denken aan stroming, maar eerder nog aan golfslag. Het dekzand duikt aan de noord- en westzijde van de vindplaats vrij snel naar beneden. Op het verspoelde dekzandoppervlak is rietveen gegroeid. Dit sluit aan bij het beeld van de landschappelijke situatie, een verdronken dekzandlandschap waarin zich zeer waarschijnlijk tijdens de vernatting een veldpodzol heeft ontwikkeld. Hoewel we nu dus wel iets weten over de omvang van de oorspronkelijke vindplaats en de ligging op de rand van een dekzandophoging, is het restant helaas niet behoudenswaardig en het advies is dan ook om geen verder onderzoek plaats te laten vinden.</p>