Molendijk-Schouteneinde, Puttershoek (gemeente Binnenmaas)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in oktober 2017 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Molendijk- Schouteneinde te Puttershoek, gemeente Binnenmaas. Op basis van het bureauonderzoek geldt een hoge archeologische verwachting voor de Nieuwe tijd. Deze verwachting is gebaseerd op de landschappelijke ontwikkeling van de regio waar het plangebied binnen ligt, de bekende archeologische waarden in de directe omgeving en de (veld)onderzoeksresultaten uit 2003. Het betreft een lager gelegen komgebied dat na de Sint- Elizabethsvloed onder water is komen te staan tot in waarschijnlijk de 16e eeuw, waarna weer bewoning mogelijk werd door inpoldering. Vanaf de 19e eeuw is in elk geval bewoning zichtbaar op kaarten uit die periode. Ook is er tijdens eerder onderzoek in het plangebied aardewerk daterend vanaf de 17e eeuw aangetroffen. Op basis van het bureauonderzoek kan niet de precieze bodemopbouw en de mate van intactheid bepaald worden. Hoewel eerder, door Van Wilgen (2003), een aanvullende archeologische inventarisatie is uitgevoerd, geldt dit niet voor het gehele plangebied. Bovendien moet dit onderzoek naar huidige maatstaven als verouderd worden beschouwd. In het plangebied is daarom een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Uit dit onderzoek blijkt dat de ondergrond van het plangebied uit mineraalarm bosveen bestaat. Het pakket mariene afzettingen op het veen bestaat uit kwelder- en geulafzettingen. Boven het pakket mariene afzettingen zijn diverse recent opgebrachte zand- en kleilagen aangetroffen met een dikte van 115 tot 380 cm en tot een diepte van ca. 100 cm –mv recent omgewerkte grond. In het veen zijn geen veraarde of geoxideerde lagen aangetroffen die duiden op een bewoonbaar oppervlak. De top van het veen is als gevolg van mariene erosie niet meer intact aanwezig. De top van de bovenliggende geul- en kwelderafzettingen zijn in een groot deel van het plangebied diep verstoord geraakt. De bovengrond bestaat uit recent opgebrachte en omgewerkte pakketten. Boring 3 kon niet tot de gewenste einddiepte worden doorgezet in verband met de aanwezigheid van een puinlaag. Uit het profiel van de in dit deel van het plangebied door Van Wilgen (2003) verrichte boring blijkt echter op een diepte van 50 tot 325 cm –mv sprake te zijn van een opgebracht pakket met aardewerkfragmenten uit de 17e of 18e eeuw. Het is aannemelijk dat genoemd pakket onder de tijdens dit onderzoek aangetroffen puinlaag aanwezig is.</p>