การประเมินการปล่อยแก๊สเรือนกระจกและความเป็นพิษในการกู้คืนโลหะมีค่าจากแบล็กแมสในระดับนำร่อง

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการกู้คืนโลหะมีค่าในแบล็กแมสปริมาณ 10 กิโลกรัมแบบขยายขนาดที่ได้จากแบตเตอรี่ลิเธียมเสื่อมสภาพ ผ่านวิธีการโลหวิทยาการละลาย (Hydrometallurgy) ซึ่งประกอบด้วยการชะละลายด้วยกรดซัลฟิวริก 2 โมลาร์และไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ซึ่งได้ประสิทธิภาพการชะละลายที่ร้อยละ 98 และตกตะกอนจากการปรับค่า pH ด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ ผลจากการปรับค่า pH สามารถแยกโลหะออกได้ตามลำดับ ดังนี้ สามารถแยกตะกอนทองแดง 1.08 kg หรือ และอะลูมิเนียม 1.04 kg ที่ pH 7 ตามด้วยนิกเกิล 1.55 kg และโคบอลต์ 0.64 kg ที่ pH 9 และแมงกานีส 0.57 kg ที่ pH 12 ที่ ส่วนลิเธียมยังคงอยู่ในสารละลาย 0.75 kg และเกิดสารประกอบลิเธียมโซเดียมซัลเฟต 1.87 kg เป็นผลพลอยได้จากกระบวนการการศึกษาการประเมินผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมร่วมด้วยและจะนำไปเปรียบเทียบกับการผลิตโลหะหรือสารประกอบใหม่จากเหมือง โดยกำหนดขอบเขตการพิจารณาตั้งแต่กระบวนการชะละลายถึงตกตะกอน ทั้งนี้จะยังไม่พิจารณาถึงน้ำเสียที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการทดลอง ผลจากการประเมินการกู้คืนโลหะมีค่าพบว่า ค่าการปล่อยแก๊สเรือนกระจก 56.05 kg CO2 eq ปัจจัยการทำให้เป็นกรดในดิน 308.23 kg 1,4-DCB และความเป็นพิษต่อมนุษย์ 57.88 kg 1,4-DCB เมื่อเปรียบเทียบผลกระทบนี้กับการผลิตสารประกอบใหม่จากเหมือง แสดงให้เห็นว่าค่าการปล่อยแก๊สเรือนกระจกมีค่าใกล้เคียงกัน แต่ปัจจัยการทำให้เป็นกรดในดินและความเป็นพิษต่อมนุษย์ เกิดผลกระทบสูงกว่าค่าจากการศึกษานี้ 8-10 เท่า