Smeenklaan 1, Amstelveen (gemeente Amstelveen)

<p>ADC ArcheoProjecten in april 2018 een bureauonderzoek uitgevoerd naar (mogelijke) archeologische waarden op de locatie Smeenklaan 1 in Amstelveen, gemeente Amstelveen. De aanleiding van het onderzoek is de toekomstige herontwikkeling van de locatie. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat zich in de diepe ondergrond van het plangebied, op circa 9,5 tot 10,5 m -mv (circa 10,2 tot 11,2 m – NAP), een laatglaciaal dekzandlandschap bevindt. Mogelijk waren delen van dit landschap, daar waar veel reliëf en zoet water aanwezig waren, bewoonbaar voor jager-verzamelaars gedurende het Laat-Paleolithicum en het Mesolithicum. Over dit landschap is binnen de gemeente Amstelveen tot op heden weinig bekend. Eventuele resten in de top van het dekzand (Laagpakket van Wierden binnen de Formatie van Boxtel) kunnen echter vanwege de ligging op grote diepte goed bewaard zijn gebleven. Een eventueel aanwezige vindplaats zal zich waarschijnlijk manifesteren als een diffuse strooiing van vuursteen en houtskool. Vanwege de geringe grootte, vondstdichtheid en diepteligging zijn dergelijke vindplaatsen moeilijk op te sporen. Het dekzandlandschap wordt afgedekt door een dunne veenlaag (Basisveen Laag binnen de Formatie van Nieuwkoop) en wad-/kwelderafzettingen (Laagpakket van Wormer binnen de Formatie van Naaldwijk). Binnen het getijdenlandschap kunnen de oevers van actieve kreken alsook de fossiele kreekruggen gedurende het (Laat-)Neolithicum goede bewoningsmogelijkheden hebben geboden. Archeologisch onderzoek in de uitgeveende gebieden op het grondgebied van de gemeente Amstelveen, waar genoemde mariene afzettingen aan de oppervlakte voorkomen, hebben desondanks geen sporen van menselijke activiteiten uit deze tijd opgeleverd. In de periode Bronstijd t/m de Vroege Middeleeuwen bevond zich ter plaatse van het onderzoeksgebied een uitgestrekt veenmoeras. Vanaf de 11e eeuw werden vanaf de Amstel de veengebieden ontgonnen en in gebruik genomen voor de landbouw. Westelijk van de Amstel werd een achterkade opgeworpen om het ontgonnen gebied te beschermen tegen wateroverlast vanuit het nog niet ontgonnen veen. Vervolgens is deze zogenoemde Veendijk, die zich ter plaatse van de huidige Amsterdamseweg bevindt, gaan fungeren als ontginningsbasis voor verder in westelijke richting opstrekkende ontginningen. Langs de Veendijk ontwikkelde zich vanaf de 13e eeuw een lineaire nederzettingen en werden enkele buurtschappen gesticht die geleidelijk aaneengroeiden. Hoewel in het gebied vanaf de 15e eeuw op grote schaal turf werd gestoken, bleef een smalle strook aan weerszijden van de Veendijk, waar de bewoning geconcentreerd was, gespaard. Gezien de ligging van het plangebied ter plaatse van een strook onverveend gebied langs de Veendijk, moet rekening worden gehouden met archeologische resten vanaf de 13e eeuw. Deze zullen vermoedelijk uit ontginningssporen bestaan. De kans op het aantreffen van bewoningsresten wordt op grond van ontbreken van aanknopingspunten op oude kaarten daarentegen als laag ingeschat. Toch kunnen bewoningsresten niet volledig worden uitgesloten aangezien erven in de loop der tijd verplaatst kunnen zijn. Hierbij moet worden opgemerkt dat door ophoging met een zandlichaam en bouwactiviteiten in jaren 70 van de vorige eeuw eventuele resten aangetast kunnen zijn.</p>