De archeologische begeleiding-protocol opgraven van het ontgraven van een bermsloot aan de Stougjesdijk te Oud-Beijerland (ZH)

<p>In december 2009 heeft ARC bv de bodemverstorende werkzaamheden ten behoeve van de aanleg van een omleiding van de N217 bij de Stougjesdijk in Oud-Beijerland archeologisch begeleid (protocol opgraven). Het plangebied was na een proefsleuvenonderzoek (Synthegra 2008) vrijgegeven, maar tijdens de werkzaamheden werden door een amateur-archeoloog archeologische resten aangetroffen.<br>De provincie heeft vervolgens besloten dat een deel van de werkzaamheden binnen het vrijgegeven plangebied alsnog archeologisch dienden te worden begeleid.<br>Tijdens de begeleiding bleek dat over het gehele trac´e de top van het aanwezige zeer kleiige en doorwortelde veen (onder andere door eik en els) te zijn geerodeerd ten gevolge van overstromingen. In dit gelaagde, door overstromingen afgezette pakket zijn soms dunne, verslagen veenbandjes te zien. Het veenpakket is doorsneden met geulen/kreken, die een kleiige tot sterk organische vulling hebben. Ook de geulen zijn afgedekt door de eerder genoemde overstromingslaag. In de oostelijke bermsloot is aan de onderzijde van een overstromingslaag net boven een geul een fragment Romeins aardewerk gevonden. Verder is in een geul een in anatomisch verband liggend deel van een dierskelet aangetroffen.<br>Wanneer alle archeologische gegevens worden gecombineerd – de door dhr. Prins gevonden stortvondsten, het vondstmateriaal uit boring 1 van Oranjewoud en de vondst van de scherf Romeins aardewerk tijdens de archeologische begeleiding – mag worden geconcludeerd dat in het gebied direct ten zuiden van de rotonde in ieder geval in de Romeinse Tijd en de Late Middeleeuwen sprake is geweest van bewoning en/of landgebruik. Door erosie en als gevolg van overstromingen zijn archeologische grondsporen en daardoor de exacte locatie van deze bewoning niet meer vast te stellen. Mogelijk concentreerde de bewoning zich net ten westen van de huidige weg.</p>