Archeologisch bureauonderzoek baggerwerkzaamheden Noord-Willemskanaal, gemeente Groningen (GR)

In het beekdal komen dekzandopduikingen voor in de vorm van beekduinen. In de lager gelegen omgeving – en later ook de opduikingen zelf – ontwikkelde zich in de loop van het Holoceen een veenmoeras, dat door de veranderende activiteit van de beek meermaals overspoeld kan zijn geweest. In de directe omgeving van het plangebied zijn op de dekzandopduikingen resten aangetroffen uit alle archeologische perioden. In het beekdal heerst een hoge verwachting voor bewoningsresten uit het laat-paleolithicum t/m het neolithicum op dekzandopduikingen. Daarbuiten geldt een hoge verwachting op sporen van watergerelateerde activiteit uit het laat-paleolithicum t/m het neolithicum, een hoge verwachting van watergerelateerde activiteit uit de bronstijd t/m de late middeleeuwen, een hoge verwachting op laatmiddeleeuwse veenterpen en een lage verwachting op ontginningssporen uit de nieuwe tijd. Het Noord-Willemskanaal is door dit landschap heen aangelegd. Een deel van het plangebied is rond 1400 uitgegraven. Het huidige Noord-Willemskanaal kreeg rond 1860 haar vorm. Het is zeer aannemelijk dat er bij het uitgraven van het kanaal archeologische resten zijn verstoord, die nog altijd in het huidige slib aanwezig kunnen zijn. Deze resten bevinden zich naar alle waarschijnlijkheid niet meer in situ en kunnen dan ook niet meer met zekerheid aan een archeologische context gekoppeld worden. Dit bureauonderzoek heeft echter gepoogd aan te geven wat zich op de bodem van het Noord-Willemskanaal zou kunnen bevinden. Het is echter niet mogelijk deze resten verder te onderzoeken.