Budgettaire Tabellen Rijksbegroting 2024

- De begroting is opgedeeld in 22 hoofdstukken. Elk hoofdstuk is weer opgedeeld in beleidsartikelen, dit is het niveau waarop de beleidsdoelstellingen geformuleerd worden, de Kamer haar budgetrecht uitoefent en de Rekenkamer toetst op doelmatigheid en effectiviteit. In de officiële begrotingsstukken worden per begrotingsartikel de budgettaire gevolgen van het beleid tot detail- en regeling-niveau in beeld gebracht. Dit dataset bevat deze tabellen in machine leesbare vorm.
- De rijksoverheid heeft een kas-verplichtingen stelsel. Dit betekent dat de tabellen zijn ingedeeld naar verplichtingen, uitgaven en ontvangsten. Let op, deze kunnen niet zondermeer bij elkaar opgeteld worden. De tabel kent 5 hiërarchische niveaus: hoofdstuk, artikel, artikelonderdeel, financiële instrumenten en details. Hoofdstukken zijn in de regel ingedeeld naar departementen en/of ministerposten. De indeling naar begrotingsartikelen volgt de algemene beleidsdoelen. Deze twee niveau’s liggen veelal voor een gehele kabinetsperiode vast, aanpassingen hieraan zijn aan wetten en regels gebonden. Een artikelonderdeel kan worden gebruikt om een onderverdeling aan te geven, bijvoorbeeld naar verschillende thema’s of programma’s. De financiële instrumenten specificeren hoe het geld wordt uitgegeven, bijvoorbeeld door subsidies, leningen of opdrachten. Op het detailniveau staat hiervan een verdere uitsplitsing, bijvoorbeeld de specifieke subsidieregelingen, het ontvangend agentschap, of nadere details. In de open data staan de bedragen aangegeven op het laagst beschikbare niveau, veelal regeling niveau.
- De hierboven beschreven indeling geldt in de regel voor beleidsartikelen. Echter er zijn hierop vele uitzonderen. Allereerst zijn er verschillende soorten begrotingshoofdstukken: de departementale begrotingen, niet-departementale/programma-begrotingen, en begrotingsfondsen. Ten tweede moet er onderscheid gemaakt worden naar beleidsartikelen – verbonden aan een beleidsdoel - en niet-beleidsartikelen – zoals apparaat, geheim of onverdeeld. Voor beleidsartikelen geldt dat er op het instrument niveau verplicht een instrument uit deze (limitatieve) lijst moet worden gekozen. Voor niet-beleidsartikelen en de begrotingsfondsen geldt dit niet. Er bestaat ook nog een mix-vorm, waar zowel apparaat als programma-gelden op één artikel worden verantwoord. Dit geldt voor grote dienst-onderdelen op een beleidsartikel, zoals de Belastingdienst of de Douane (respectievelijk artikel 1 en 9 van de begroting van Financiën). Voor het artikelonderdeel en detail is er meer vrijheid; niet alle departementen gebruiken artikelonderdelen, details worden soms niet ingevuld als de verdere invulling van het instrument nog niet is gespecificeerd.

本预算编制分为22个章节。每个章节进一步细分为政策条款，此为政策目标得以阐述、议会行使预算权以及审计院进行效益与效率评估的层面。在官方预算文件中，针对每个预算条款，政策对预算的具体影响及至细规与制度层面均得以详细展示。本数据集包含这些表格，并以机器可读格式呈现。

联邦政府采用了一种现金-债务体系。这意味着表格按照债务、支出和收入进行分类。请注意，这些数据不能简单相加。表格具有5个层级：章节、条款、条款子项、金融工具和细节。章节通常按部门或职位进行划分。条款的划分遵循一般政策目标。这两个层面往往在整个内阁任期保持不变，对其的调整受法律和规定约束。条款子项可以用来表示进一步的细分，例如不同主题或项目。金融工具具体说明了资金的支出方式，例如通过补贴、贷款或订单。在细节层面，对此有进一步的细分，例如特定的补贴政策、收款机构或更详细的说明。在公开数据中，金额显示在最低可用层面，通常是制度层面。

上述分类通常适用于政策条款。然而，存在许多例外。首先，存在不同类型的预算章节：部门预算、非部门/项目预算和预算基金。其次，必须区分政策条款——与政策目标相连——和非政策条款——如机构、机密或未分配的。对于政策条款，在工具层面必须从这些（限制性）列表中选择一个工具。对于非政策条款和预算基金，这不适用。还存在一种混合形式，机构资金和项目资金在同一个条款中负责。这适用于大型服务部门在政策条款中的情况，如税务部门或海关（分别对应财政预算的第1章和第9章）。对于条款子项和细节层面，有更多的自由度；并非所有部门都使用条款子项，有时细节未填写，因为工具的进一步细化尚未具体说明。