Oostdijk tussen nummers 35 en 37, Heerhugowaard (gemeente Heerhugowaard)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in november 2017 een actualiserend Bureauonderzoek en Inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie ‘De Draai zone IV woonerf 3’ aan de Oostdijk tussen nummers 35 en 37 in Heerhugowaard, gemeente Heerhugowaard. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen woningbouw op de locatie. In 2008 is door Stichting Cultureel Erfgoed Noord-Holland (thans: NMF Erfgoedadvies) een bureauonderzoek opgesteld voor het gehele bestemmingsplangebied De Draai, waartoe ook de in dit rapport besproken locatie behoort. Om de op basis van het bureauonderzoek opgestelde verwachtingen te toetsen en aan te vullen is in 2008 in geselecteerde delen van het bestemmingsplangebied door ADC ArcheoProjecten een Inventariserend Veldonderzoek door middel van een verkennend en karterend booronderzoek uitgevoerd. Hierbij kon het onderhavige plangebied vanwege de aanwezigheid van levende have niet onderzocht worden. Hoewel de in de omgeving verrichte boringen geen aanwijzingen leverden voor de aanwezigheid van archeologische resten, werden de resultaten als onvoldoende representatief voor het huidige plangebied beschouwd. Het was daarom niet mogelijk om betrouwbare uitspraken te doen over de bodemopbouw en daarmee de kans op aanwezigheid van archeologische resten in het plangebied. Daarom is nu een aanvullend verkennend booronderzoek uitgevoerd. Het plangebied bevindt zich direct ten westen van de ringdijk (huidige Oostdijk) binnen de in 1630 na Chr. ontstane droogmakerij ‘Heerhugowaard’. Uit archeologische boringen is gebleken dat de natuurlijke ondergrond uit wad- en lagunaire afzettingen, respectievelijk zand en klei, bestaat. Dat deze afzettingen in het Neolithicum, toen deze aan het oppervlak lagen, een geschikte ondergrond vormden voor bewoning, is niet aannemelijk. Aan de randen de droogmakerij worden de wad- en lagunaire afzettingen plaatselijk afgedekt door een dunne veenlaag. Aangenomen wordt dat deze laag de basis is van een oorspronkelijk aanwezig dik veenpakket. Op dit veen werd vermoedelijk tot 1248/1249 na Chr., toen tijdens stormvloeden de zee bij Callantsoog het achterland binnendrong en grote gebieden onder water zette, landbouw bedreven. In de daarop volgende periode viel het veen echter vrijwel geheel ten prooi aan erosie door golfslag aan de oevers van de ‘De Grote Waert’. Hierdoor zullen middeleeuwse resten zijn verspoeld. Wel moet langs de Ringdijk, waaraan het onderhavige plangebied is gelegen, rekening worden gehouden met resten van woonterpen en bebouwing uit de Nieuwe tijd (vanaf 1630). Uit het verkennend booronderzoek blijkt dat de natuurlijke ondergrond uit kalkrijke, fijnzandige wadafzettingen bestaat, die worden afgedekt door een 60 tot 115 cm dik pakket lagunaire afzettingen bestaande uit kalkrijke, zwak zandige klei. Beide afzettingen zijn onderdeel van het Laagpakket van Wormer binnen de Formatie van Naaldwijk. In de boringen 11 en 12, die in de zuidoosthoek van het plangebied zijn verricht, worden de lagunaire afzettingen afgedekt door een 15 à 20 cm dikke laag sterk kleiig veen c.q. sterk humeuze klei. Uit het onderzoek blijkt verder dat de bovenste 15 tot 45 cm van de lagunaire afzettingen zijn opgenomen in de bouwvoor. Het overige deel van het bodemprofiel is, met uitzonderingen van de profielen van de boringen 1, 2, 9, 11 en 12, niet verstoord door (sub)recente grondbewerking. In de boringen 1, 2, 9, 11 en 12 is sprake van een tot 110 cm –mv verstoord bodemprofiel. In geen van de boringen zijn archeologisch relevante lagen of afzettingen aangetroffen. In de top van de lagunaire afzettingen is geen potentieel archeologisch niveau vastgesteld. Verder is geconstateerd dat het oorspronkelijk aanwezige veenpakket, afgezien van een dunne laag restveen, grotendeels is verdwenen. Als gevolg hiervan is ook het middeleeuwse niveau verdwenen.</p>