Vessem. Eurocamping

<p>In opdracht van Fa. De Crom te Veldhoven werd door het Bureau voor Archeologie, Architectuurhistorie en Cultuurhistorie (BAAC bv) te ’s-Hertogenbosch een Inventariserend VeldOnderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P) uitgevoerd op de locatie van een geplande visvijver op de Eurocamping te Vessem, Gemeente Eersel. De geplande aanleg van de visvijver, tot 3,5 meter beneden het maaiveld, betekent een potentiële bedreiging voor het bodemarchief ter plaatse. Op basis van het bureau- en booronderzoek werd een vervolgonderzoek in de vorm van proefsleuven geadviseerd. Het doel van het inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven is het vastleggen van de eventueel op het terrein aanwezige archeologische waarden. Van de archeologische waarden moet een karakterisering worden gegeven, waarbij de periodeaanduiding, geologische context, aard (typering) en waarderingsaspecten van belang zijn. Het veldwerk werd op 6 januari 2011 uitgevoerd, conform de vigerende KNA versie 3.2, het Programma van Eisen en de interne BAAC procedures. <br>Het onderzoeksgebied ligt ten westen van de bebouwde kom van Vessem, gemeente Eersel. Het betreft een L-vormig perceel grasland dat omsloten wordt door bos, en momenteel in gebruik is als recreatieveld van de Eurocamping Vessem.<br>In het onderhavige basisrapport wordt verslag gedaan van de bevindingen van dit onderzoek.</p><p>In het proefsleuvenonderzoek konden de gegevens van het vooronderzoek bevestigd en verfijnd worden. In grote delen van het onderzoeksgebied is een ABC-profiel aanwezig, waarbij de dikte van de A-horizont in het noorden op 75 cm is vastgesteld. De aanwezigheid van donkerbruine fibers in en onder de B-horizont duidt op een van oorsprong relatief droog gebied. In het oostelijk deel duidt een veldpodzol eerder op een relatief nat gebied. Op basis van drie fragmenten aardewerk (vnr. 1) kunnen de eerste ontginningsactiviteiten op het eind van de 17e eeuw worden gedateerd. Dit beslaat echter maar een klein gedeelte van het onderzoeksgebied. Op de kaart van 1836 staat een klein akkerperceel aangegeven dat aan twee zijden door bospercelen wordt omringd. Dit zou overeen kunnen komen met de ontginningssporen die door een greppeltje (S3) worden begrensd. De rest van het terrein maakt dan nog onderdeel uit van de, deels natte, Landschotsche Heide. Op de Topografisch Militaire kaart van 1850 is het zuidoostelijke bosperceel verdwenen, maar is de natte heide nog steeds aanwezig. Een bevestiging hiervan kan gezien worden in de bodemopbouw in het zuidoostelijke deel van het plangebied. Hier duidt de aanwezigheid van een veldpodzol op een oorspronkelijk nat gebied. De kaart van 1894 toont een kleinschalig gebruik van (de omgeving van) het onderzoeksgebied, met een afwisseling van kleine akker- en bospercelen, met aan de zuidwest zijde nog deels woeste gronden. <br>Concluderend kunnen we de aanwezigheid van 17e eeuwse ontginningsactiviteiten in het noordelijk deel van het onderzoeksgebied als belangrijkste onderzoeksresultaat opvoeren. Deze ontginningen zijn waarschijnlijk, op grond van de marginaliteit van het gebied, weinig succesvol zijn geweest en beperkt zijn gebleven tot het noordelijke deel van het onderzoeksgebied.</p>