Dataset van archeologisch bureauonderzoek en booronderzoek: Lopikerweg Oost 102 te Lopik (gemeente Lopik).

Het plangebied bevindt zich aan de zuidzijde van de Lopikse en Goylandse stroomgordels. Het is mogelijk dat in het noorden van het plangebied een band met crevasse- of oeverafzettingen aanwezig is, die dan bewoonbaar kan zijn geweest in het Laat-Neolithicum of de Bronstijd. Een eventuele archeologische vindplaats op dit niveau zal bestaan uit de resten van een agrarische nederzetting en zal zich manifesteren als een archeologische laag; een humeuze, ontkalkte laag met daarin kleine fragmenten aardewerk, houtskool en vuursteen. In de Late Middeleeuwen is de Lopikerwaard ontgonnen met als eerste ontginningsbasis de oevers van het veenstroompje de Enge IJssel. Vanwege de ligging aan de ontginningsas kan het plangebied bewoond zijn geweest in de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd. In 1614 wordt ten westen van het plangebied de buitenplaats Laanwijk gebouwd. Deze wordt in de 18e eeuw verbouwd tot boerderij. Het westelijke deel van het plangebied behoort tot het erf van deze boerderij. In het (zuid)westen van het plangebied kunnen dus archeologische waarden uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd verwacht. Worden. Eventuele archeologische waarden bestaan uit resten van historische bebouwing, beer- en waterputten, afvalkuilen. Een archeologische vindplaats manifesteert zich door een concentratie van aardewerk en resten bouwmateriaal in een humeuze, opgebrachte kleilaag.In het plangebied zijn twaalf boringen gezet. Hieruit blijkt dat de ondergrond van het gebied uit een dik pakket komklei bestaat dat wordt onderbroken door een pakket kleiig zeggeveen. In het zuiden van het plangebied is in de diepere ondergrond een laag matig grof zand aanwezig. Deze laag gaat naar boven toe geleidelijk over in zandige en siltige klei. Het betreft hier vermoedelijk een crevasse van het Lopikse systeem. In een noord-zuid-georiëntereerde strook is boven de veenlaag een laag uiterst siltige klei met zandlaagjes aanwezig. Het betreft hier vermoedelijk een crevasse van de Lek of de Enge IJssel. De top van de natuurlijke ondergrond bestaat uit komklei.In het bovenste pakket komklei zijn meerdere laklagen aanwezig, echter zonder archeologische indicatoren en ze worden daarom beschouwd als natuurlijke vegetatiehorizonten. Bij boorpunten 8 en 12 is een concentratie van baksteenfragmenten gevonden. Omdat deze zone direct naast boerderij Laanwijk en de hier mogelijk aanwezige huisterp ligt, moet op deze plek rekening gehouden worden met archeologische waarden uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd.