Tussen Wik en Koningshof.

<p>Bij het archeologisch onderzoek zijn sporen van de Wik en van de 17de-eeuwse huizen aangetroffen. Langs de Wik was een houten beschoeiing aanwezig die begin 17de eeuw is gemaakt. De Wik was een brede sloot (meer dan 8 meter breed). De tegenhanger van de beschoeiing aan de westkant van het water moet ergens onder de synagoge worden gezocht. Dit water is in de 19de eeuw versmald en is omstreeks 1900 gedempt. De sporen van twee 17de-eeuwse huizen zijn aangetroffen. Het waren eenvoudige gebouwen, zoals ook op basis van het historisch onderzoek is verondersteld. Deze zijn eind 17de eeuw of in de 18de eeuw afgebroken. Begin 19de eeuw was het terrein in gebruik als boomgaard. In de loop van de 19de eeuw is het perceel opnieuw bebouwd. Het archeologisch onderzoek aan het Gedempt Achterom in Medemblik heeft een nieuw beeld van de materiële cultuur van Medemblik in de Gouden Eeuw van de stad opgeleverd. In zekere zin is dit een toevalsvondst. Uit historisch kaartmateriaal was duidelijk dat het terrein na 1599 en voorafgaand aan 1649 moet zijn opgehoogd ten behoeve van de bouw van enkele eenvoudige huizen. Dat hierbij gebruik is gemaakt van stadsafval was niet bekend. In het veld is besloten zoveel mogelijk vondstmateriaal uit deze laag met de hand te verzamelen. Bij de uitwerking is gebleken dat zich onder de vondsten zeer bijzondere stukken bevinden zoals een fragment van een pot van terra sigillata met ingelegde steentjes uit Portugal. Hiervan is nog niet eerder bij een archeologisch onderzoek in West-Friesland een scherf gevonden, ondanks het grote aantal opgravingen in Hoorn en Enkhuizen. Ook een bord van sgrafitto-aardewerk is bijzonder. Hiervoor zijn geen parallellen bekend en de herkomst moet ergens in het buitenland worden gezocht. De grote hoeveelheid importkeramiek, met name Weser-aardewerk uit Duitsland en berrettino-faience uit Italië, geeft een beeld van de variatie in de materiële cultuur omstreeks 1600. Medemblik doet hierin niet onder voor Hoorn en Enkhuizen.</p>