Replication Data for: Transect-rapport 2997: Archeologisch Bureauonderzoek. Wijk aan Zee, Tappenbeckstraat - Verlengde Voorstraat 8. Gemeente Beverwijk

Toen tussen circa 3000 en 2500 v.Chr. een lage strandwal doorbrak bij Heemskerk, zijn de twee zeegaten weer met elkaar in verbinding komen te staan. Het plangebied kwam toen in nieuw estuarium te liggen, namelijk het Oer-IJ estuarium. Dit estuarium kende actieve perioden in de Bronstijd en de IJzertijd. Hierna verlandde het geleidelijk, door een afname in sedimentaanvoer en regenwater uit het binnenland. Tegelijkertijd kon de kust zich steeds verder naar het westen uitbreiden door een afname in de zeespiegelstijging. De verlanding van het Oer-IJ zette in vanaf 100 v.Chr.-100 n.Chr. Uiteindelijk is het plangebied zelf omstreeks 800-900 n.Chr. op land komen te liggen. Het plangebied bevond zich hierbij aan de westkant van een strandwal.Door de ligging in zee heeft het plangebied een lage archeologische verwachting voor het Paleolithicum tot aan de 8e eeuw n.Chr. Vanaf de 9e eeuw is het plangebied op land komen te liggen. In de beginperiode was het plangebied echter vermoedelijk nog niet bewoonbaar. In de periode vanaf de 10e eeuw traden namelijk verstuivingen op, waarbij op de strandwal en in het gebied erachter ‘jonge duinen’ ontstonden. De verstuivingen waren zo intens dat deze duinen soms tot wel 41 m +NAP opstoven. Van bewoning was, volgens historisch bekende gegevens, in Wijk aan Zee waarschijnlijk pas sprake vanaf de 14e eeuw. Aan de hand van deze gegevens geldt een lage verwachting voor de periode 9e-13e eeuw.Aan de hand van historische kaarten bevond de historische dorpskern van Wijk aan Zee zich aanvankelijk ongeveer 210 m ten zuidwesten van het plangebied. Archeologisch onderzoek, dat in de dorpskern is uitgevoerd, heeft uitgewezen dat de dorpskern ten minste vanaf de 14e eeuw bewoond werd. Uit de periode 14e-16e eeuw zijn buiten de, veronderstelde, locatie van de historische kern nog
geen archeologische resten aangetroffen. Een archeologisch onderzoek dat 15 m ten zuiden van het plangebied is uitgevoerd, heeft wel archeologische resten aangetoond uit de periode vanaf de 17eeeuw. Deze resten kwamen voor in het duinzand vanaf 15 cm -Mv. Aan de hand hiervan zijn ook in het plangebied archeologische resten te verwachten uit de periode vanaf de 17e eeuw. Omdat, door de weinige hoeveelheid onderzoek buiten de historische kern, ook resten uit de periode 14e-16e eeuw niet kunnen worden uitgesloten, geldt voor de gehele periode 14e eeuw tot heden een hoge archeologische verwachting.