25.110 Diest - Michel Theysstraat

Bij archeologisch onderzoek ter hoogte van Michel Theysstraat in Diest is een aantal waterputten aangetroffen. Het gaat hierbij om zowel bekiste waterputten als tonputten.
Van deze waterputten zijn monsters genomen voor dendrochronologisch onderzoek. Daarnaast zijn fragmenten van hoepels aangeleverd voor houtsoortenonderzoek. Voor de duigen en planken van de waterputten is uitsluitend eik (Quercus spp.) gebruikt. Voor de hoepels is eik, es (Fraxinus excelsior L.) en berk (Betula sp. L.) gebruikt.
Voor vijf van de acht waterputten kunnen dateringen gevonden worden. Voor spoornr. 206 zijn vier duigen onderzocht en gedateerd. Op twee duigen is het spinthout deels bewaard gebleven en op basis hiervan kan een kapinterval rond 1285 geschat worden. De duigen van deze tonput en die van 462 lijken dendrochronologisch één geheel te vormen en laten dezelfde ouderdom zien. Voor de herkomstbepaling is uit enkele duigen van spoornr. 206 en 462 de middelcurve 25.110.M01 gemaakt. Voor spoornr. 262 zijn twee monsters onderzocht (beide met hetzelfde staalnr.) onderzocht. De dateringen liggen echter bijna twee eeuwen uit elkaar, wat ook zonder een afgebakend kapinterval voor het oudste monster lastig te verklaren is. Voor het meest recente monster kan een kapinterval rond 1095 geschat worden.
Van de twee duigen uit spoornr. 361 kan alleen vastgesteld worden dat deze uit dezelfde boom afkomstig zijn. Voor spoornr. 378 en 481 kan eveneens geen datering gevonden worden.
Spoornr. 408 laat als enige geen laat-middeleeuwse datering zien, maar dateert rond het begin van de jaartelling.
De duigen van spoornr. 475 laten dateringen zien in de tweede helft van de 12e eeuw. Het hout hiervoor is op z’n vroegst aan het eind van de 12e eeuw gekapt.