การวิเคราะห์และประเมินอภิมานการประเมินผลการปฏิบัติงาน ของนักเรียนในวิชาศิลปศึกษา

ศึกษาสภาพของวิธีการประเมินผลผู้เรียนวิชาศิลปศึกษาของครูในโรงเรียน ที่มาจากสังกัดที่ต่างกัน วิเคราะห์วิธีการที่ใช้ในการประเมินผลวิชาศิลปศึกษา ของครูในโรงเรียนที่คัดเลือกมาศึกษารายกรณี และวิเคราะห์ความแตกต่างของวิธีการประเมินของครู และประเมินอภิมานวิธีการประเมินผลวิชาศิลปศึกษาจากกรณีศึกษา วิธีการดำเนินการวิจัยใช้วิธีการ 2 วิธี วิธีวิจัยแบบแรกเป็นการศึกษาเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือครูศิลปศึกษาในกรุงเทพมหานคร ที่ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่ายจำนวน 140 คนจากโรงเรียน 60 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสำรวจ ที่มีความตรงเชิงเนื้อหาตามการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบ วิธีวิจัยแบบที่สองเป็นการศึกษาเชิงคุณภาพจากกรณีศึกษา 3 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกตพฤติกรรมการปฏิบัติงานของครู จากนั้นนำผลการวิจัยมาประเมินอภิมาน โดยใช้ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการสอนศิลปศึกษาจำนวน 10 คน เก็บข้อมูลโดยการจัดประชุมสนทนากลุ่ม สังเคราะห์ผลการวิจัยโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาเชิงบรรยาย ผลวิจัยจากการศึกษาเชิงปริมาณสรุปได้ดังนี้ (1) องค์ประกอบที่ใช้ในการประเมินและน้ำหนักองค์ประกอบในการประเมินมี 4 องค์ประกอบ ได้แก่ กระบวนการปฏิบัติงาน ผลงาน พฤติกรรมของนักเรียน และความรู้พื้นฐานทางศิลปะ โดยน้ำหนักความสำคัญขององค์ประกอบทุกด้านอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกัน (2) วิธีการประเมินผล ได้แก่ การประเมินจากผลงาน การทดสอบภาคปฏิบัติ การสังเกต/พฤติกรรมการเรียนของนักเรียน การมีส่วนร่วมในชั้นเรียน การทดสอบข้อเขียน (3) เครื่องมือที่ใช้การประเมินผล ได้แก่ แฟ้มสะสมงาน แบบทดสอบ แบบบันทึก/สังเกตพฤติกรรม (4) ผู้ทำหน้าที่ประเมิน ได้แก่ ผู้สอน นักเรียน ผู้ปกครอง เพื่อนนักเรียน และบุคคลภายนอกที่สนใจในชุมชน (5) ผู้ที่ได้รับการรายงานผลการประเมินคือ นักเรียน ผู้ปกครอง และครูและผู้บริหารโรงเรียน (6) การรายงานผลและสาระในการรายงานผล อยู่ในรูปของคะแนน เกรด การบรรยายเป็นลายลักษณ์อักษร สาระของการรายงานผลคือ พัฒนาการของผลงาน พฤติกรรมและความสนใจในการเรียน จุดเด่นและจุดด้อยของผลงาน ช่วงเวลาของการรายงานผลแก่นักเรียนคือ ปลายภาคเรียน หลังจากที่นักเรียนส่งงาน และกลางภาคเรียน ผลการประเมินอภิมานจากกรณีศึกษา 3 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียน A โรงเรียน B และโรงเรียน C พบว่าโรงเรียน A เป็นโรงเรียนที่มีรูปแบบที่ดีที่สุด ในด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนและการวัดและประเมินผล ซึ่งถูกต้องตามหลักการประเมินผลการปฏิบัติงานมากที่สุด