MURAKKAB RELYEF SHAROITIDA AVTONOM TRANSPORT VOSITASI UCHUN VIDEO ALOQA KANALINI TANLASH VA LOYIHALASH

Ushbu maqolada tog'li hududda ishlaydigan avtonom transport vositasi uchun 500 m gorizontal masofada video ma'lumotlarini uzatish va qabul qilish tizimini loyihalash masalasi ko'rib chiqiladi. Muammo markazida masofaning o'zi emas, balki murakkab relyef, to'g'ridan-to'g'ri ko'rish chizig'ining (LOS) buzilishi, Fresnel zonasining yopilishi, ko'p yo'llilik va soyalanish kabi omillar turadi. Tadqiqotda 1.2/1.3 GHz, 2.4 GHz va 5.8 GHz diapazonlar erkin fazodagi yo'qotish, Fresnel zonasi va qo'shimcha relyef yo'qotishlariga sezgirlik nuqtai nazaridan taqqoslandi. Shuningdek, amaliy bozordagi DTC SOL8SDR-H2, Mobilicom MCU-30, DJI SDR Transmission, Accsoon CineView 2 SDI va Hollyland Cosmo C1 qurilmalari funksional jihatdan tahlil qilindi. Hisob-kitoblar 500 m kanal uchun 1.2 GHz, 2.4 GHz va 5.8 GHz diapazonlarda mos ravishda taxminan 88.0 dB, 94.0 dB va 101.7 dB erkin fazodagi yo'qotish kuzatilishini ko'rsatdi. Maqolada tavsiya etiladigan arxitektura sifatida transport vositasida omnidirectional antenna, yer usti stansiyasida yo'naltirilgan antenna, SDR/COFDM tipidagi raqamli uzatish, zarurat bo'lsa relay tuguni va past kechikishli video kodlovchidan iborat sxema taklif qilindi. JCGM 100:2008 asosida bajarilgan noaniqlik tahlili tavsiya etilgan 2.4 GHz tizim uchun aloqa zaxirasining kengaytirilgan noaniqligi taxminan 7.6 dB atrofida bo'lishini ko'rsatdi. Natijalar tog'li hududda ishonchli video aloqa tashkil etishda 5.8 GHz ga nisbatan 1.2/1.3 GHz yoki 2.4 GHz diapazonlari, baland tayanch antenna va relay yondashuvi afzal ekanini ko'rsatadi.