Sluinerweg, Wilp, gemeente Voorst

ADC ArcheoProjecten heeft in juni en juli 2021 een inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Sluinerweg in Wilp, gemeente Voorst. Voorafgaand aan dit onderzoek zijn verschillende archeologische onderzoeken uitgevoerd. In oktober en november 2019 is voor de locatie een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd. Op basis van de resultaten van dit onderzoek is geadviseerd om een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek uit te voeren in het oostelijk deel van het plangebied. Het westelijk deel van de locatie was reeds in 2011 onderzocht middels een verkennend booronderzoek en op grond van de verstoorde bodemopbouw vrijgegeven voor de voorgenomen ontwikkeling. Dit rapport beschrijft de resultaten van het verkennend booronderzoek dat in het oostelijk deel van de locatie is uitgevoerd. Op basis van eerder uitgevoerd bureauonderzoek werd geconcludeerd dat het plangebied landschappelijk gezien binnen een uitgestrekt, relatief laaggelegen deel van het dekzandgebied ligt, dat onderdeel is van de IJsselvallei. In het westen van het plangebied is op grond van de iets hogere ligging ten opzichte van de omgeving sprake van een dekzandwelving. Hier geldt een middelhoge verwachting voor bewoningsresten vanaf het Laat-Paleolithicum. Voor het lager gelegen deel van het plangebied geldt een lage verwachting voor (bewonings)resten vanaf het Laat-Paleolithicum. Eventueel voorkomende structuren, objecten en sporen zullen met name zijn gerelateerd aan de natte context en zullen van dien aard zijn dat ze zich moeilijk met een inventariserend veldonderzoek laten opsporen. Vaak betreft het puntlocaties van zeer kleine omvang. Op grond van de historische ontwikkeling en het kaartbeeld van 19e en 20e -eeuwse kaarten zijn in het plangebied geen bewoningresten uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd te verwachten. Vermoedelijk werden de gronden vanaf de ontginning in de 14e eeuw uitsluitend als grasland of (hakhout)bos gebruikt. Wel zijn ontginningssporen zoals greppels, ploeg- en spitsporen en vergraven lagen te verwachten. Om deze verwachting te toetsen en aan te vullen is een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hierbij is vastgesteld dat de natuurlijke ondergrond (C-horizont) uit fluvioperiglaciale afzettingen (Formatie van Boxtel) en dekzand (Formatie van Boxtel, Laagpakket van Wierden) bestaat. De bovengrond bestaat overwegend uit vlekkerig of homogeen grijsbruin zand. Aangenomen wordt dat de oorspronkelijk aanwezige beekeerdgrond is verstoord door ploegwerkzaamheden. In één boring is onder de 50 cm dikke bouwvoor een 25 cm dikke laag mineraalarm veen aanwezig. Hieruit blijkt dat in dit deel van het plangebied sprake was van een natte laagte. De contouren daarvan zijn ook op een hoogtebeeld van het AHN zichtbaar, waaruit valt af te leiden dat de laagte zich grotendeels buiten het plangebied uitstrekt. Uit de vaak scherpe overgang tussen het onderste en het bovenste pakket en de dikte van het bovenste pakket blijkt dat de top van de C-horizont in de meeste boringen is verstoord. Bovendien bevat de top van de C-horizont veel roestvlekken, leemlagen, of bestaat deze uit zandige leem. De roestvlekken en de aanwezigheid van leem wijzen op natte omstandigheden, wat impliceert dat het gebied waarschijnlijk niet gunstig was voor bewoning.