Archeologisch onderzoek Kraanmeester 7-9 te Leuken

In opdracht van de firma Stroomberg Weert BV heeft Geonius Archeologie een proefsleuvenonderzoek uitgevoerd voor de locatie Kraanmeester 7-9 te Weert, gemeente Weert. Aanleiding voor het uitvoeren van dit onderzoek vormt de aanvraag van een omgevingsvergunning ten behoeve van de uitbreiding van productiebedrijf Stroomberg. De uitbreiding is gepland in een gebied dat volgens het bestemmingsplan een dubbelbestemming archeologie heeft. Aangezien de omvang van de uitbreiding de ondergrenzen welke in het bestemmingsplan zijn opgenomen overschrijdt, dient een archeologisch onderzoek te worden uitgevoerd. Ten behoeve hiervan heeft reeds eerder een bureauonderzoek in combinatie met een inventariserend veldonderzoek door middel van verkennende boringen plaatsgevonden. Op basis van dit onderzoek werd geconcludeerd dat de bodem in het plangebied (redelijk) intact is gebleven als gevolg van het opgebrachte antropogene dek. En dat naar verwachting circa 20 cm van de oorspronkelijke bodemopbouw en daarmee mogelijk een deel van de aanwezige archeologische vindplaatsen zal zijn verstoord. Echter zal een deel van de sporen bewaard zijn gebleven. Op grond van deze gegevens kan, de tijdens het bureauonderzoek opgestelde gespecificeerde verwachting behouden blijven. voor het plangebied geldt daarom een middelhoge verwachting op het voorkomen van vindplaatsen uit het Laat Paleolithicum en Mesolithicum, een hoge op het voorkomen van vindplaatsen uit het Neolithicum, Bronstijd, IJzertijd, Romeinse tijd en Middeleeuwen en een lage op het voorkomen van vindplaatsen uit de nieuwe tijd. Het veldwerk ten behoeve van het uitvoeren van het huidige onderzoek heeft plaatsgevonden in juni 2018. In deze periode is een proefsleuf aangelegd met een totale oppervlakte van 407 m2. Tijdens dit onderzoek werden, onder een esdek, dat geïnterpreteerd worden als een ophogingspakket; ontstaan door eeuwenlange bemesting, sporen van een graanopslagstructuur, een zogenaamde spieker, aangetroffen. Op basis van het vondstmateriaal dat in de sporen werd aangetroffen, kan de datering van de spieker in de Vroege of Midden IJzertijd geplaatst worden. Spiekers zijn structuren die doorgaans op erven worden aangetroffen. Het is daarom aannemelijk dat er vlakbij, bewoningssporen uit de IJzertijd aanwezig zullen zijn. Omdat er echter slechts maximaal de onderste 20 cm van de paalgaten van de spieker aangetroffen werd, is de verwachting echter dat er weinig meer van een eventuele huisplaats resteert, aangezien wandpalen van huizen vaak minder diep gefundeerd werden. De aangetroffen resten van een graanopslagstructuur zijn op grond van hun fysieke en inhoudelijke kwaliteit als niet-behoudenswaardig aangemerkt. Daarnaast is in overleg met de bevoegde overheid besloten om binnen het plangebied niet verder te zoeken naar een eventuele vindplaats, aangezien de kans op het aantreffen hiervan erg klein is, gelet op de huidige onderzochte oppervlakte, waardoor niet zeker is waar de rest van het erf zich bevindt en hierdoor niet in aanmerking komt om op representativiteit beoordeeld te worden. Op basis hiervan is door de bevoegde overheid het gehele plangebied vrijgegeven voor ontwikkeling.