Onderzoeksgebied Helenaveenseweg 15 te Sevenum, gemeente Horst aan de Maas.

Inleiding In opdracht van Raedts Sevenum B.V. heeft RAAP in juli 2023 een archeologisch vooronderzoek in de vorm van een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek) uitgevoerd voor het onderzoeksgebied Helenaveenseweg 15 te Sevenum in de gemeente Horst aan de Maas. Het onderzoek vond plaats in het kader van een nieuw bestemmingsplan, met betrekking tot de bouw van een machineberging en uitbreiding van bestaande machine-opslagloods. Het plangebied bestaat uit deze twee locaties. Om voldoende landschappelijke en archeologische context te genereren is het onderzoeksgebied ruimer genomen; dat zijn de percelen bij huisnr. 15, en een klein deel van het perceel daarachter. Resultaten Het onderzoeksgebied ligt in het Noord-Limburgse dekzandgebied. Op het Actueel Hoogtemodel Nederland (AHN) zien we dat het op de zuidelijke flank van een grote dekzandrug ligt. Volgens de geomorfologische kaart ligt het onderzoeksgebied op een dekzandwelving, juist ten zuiden van een zone met stuifduinen. Volgens de bodemkaart bevinden zich hoge zwarte enkeerdgronden in het onderzoeksgebied. Het booronderzoek heeft uitgewezen dat er sprake is van een goed bewaard esdek. Daaronder ligt een menglaag van de onderkant van het esdek en de C-horizont. In of direct rondom het onderzoeksgebied zijn er geen archeologische monumenten of vindplaatsen bekend. In de wijdere omgeving (straal ca. 800 m) is er een monument en enkele vindplaatsen. Het monument betreft de historische kern van Steeg, ca. 600 m ten oosten van het onderzoeksgebied. Bij de vindplaatsen gaat het in twee gevallen om de resten van een wal opgebouwd uit plaggen, die waarschijnlijk diende om het nabije stuifzand tegen te houden (en zo landbouw mogelijk te maken). Bij de twee andere vindplaatsen gaat het om een mogelijke begraving uit de ijzertijd en de restanten van een urnenveld uit de periode bronstijd-ijzertijd. Er geldt een lage verwachting voor vindplaatsen van jager-verzamelaars uit het paleolithicummesolithicum en een hoge verwachting voor landbouwers uit de periode neolithicum-nieuwe tijd. Conclusie & advies Verwacht wordt dat er onder het esdek ooit wel een podzol was, maar dat deze is verdwenen als gevolg van het aanleggen van het esdek, of als gevolg van (eventueel prehistorische) activiteiten van voor de aanleg van het dek. Dit betekent dat er onder het esdek zich nog archeologische resten kunnen bevinden. Daarbij moet met name worden gedacht aan ingegraven sporen zoals kuilen, paalkuilen en water- en beerputten. Gelet op de dikte van het dek kunnen deze worden verwacht vanaf 120 cm beneden maaiveld in het noordelijk deel van het plangebied en vanaf 80 cm in het zuidelijk deel. Het wordt aangeraden om ingrepen dieper 120 cm in het noordelijk deel en dieper dan 80 cm in het zuidelijk deel te vermijden. Indien dit niet mogelijk is, wordt er een vervolgonderzoek aangeraden in de vorm van een archeologische begeleiding tijdens het uitgraven van de bouwputten. Indien er geen sprake zal zijn van bouwputten, maar bijvoorbeeld van kleine paalfunderingen, dient te worden aangegeven wat het maximale verstoringsoppervlak zal zijn. Indien dit gering is (bijv. ≤ 25 m²) kan er wellicht van verder onderzoek worden afgezien. Dit dient echter door de gemeente te worden beoordeeld.