RAMA 27 In de tuin verscholen.

<p>Met de overgang van Holland naar de zijde van Willem van Oranje in 1572 begon een periode van bijna drie eeuwen onderdrukking van de rooms katholieken. Pastoors hielden in die tijd de erediensten in zogenoemde schuilkerken, waarvan er ook één in Oudorp stond. In een bosje aan de noordkant van Oudorp, op enige afstand van de Herenweg, hadden de katholieken vanaf 1658 een zogenoemde schuilkerk. Het eerste exemplaar werd na zeventig jaar vervangen en na de bouw van de tegenwoordige Sint Laurentiuskerk, in 1880, werd ook de tweede schuilkerk afgebroken. Over hoe dat oude godshuis er eigenlijk uitzag, vertelt de overlevering merkwaardig genoeg helemaal niets. Op de kadastrale kaart van 1832 kunnen we zien dat de schuilkerk met het pastoorshuis in de tuin achter de tegenwoordige pastorie moet hebben gestaan (afb.1). Ter plekke is in het grasveld nog wat reliëf te zien (afb.2). Het feit dat het maaiveld bij het woonhuisgedeelte een paar decimeter hoger lijkt te liggen, doet vermoeden dat eventuele resten van de schuilkerk, voor zover nog aanwezig, zich wel eens heel ondiep onder het gras kunnen bevinden. Dat zou betekenen dat de resten heel kwetsbaar zijn voor zelfs minimale werkzaamheden in de tuin. In april 2018 werd daarom een bodemonderzoek verricht om na te gaan welke resten er nog aanwezig waren en hoe diep die in de grond lagen. Op verzoek van de locatieraad van de Laurentiusparochie Oudorp/Sint. Pancras, die het beheer van de grond en de gebouwen verzorgt, hebben de gemeentelijke archeologen tussen 16 en 20 april 2018 een proefsleuf gegraven langs de westrand van het grasveld. Hier werden inderdaad enkele resten gevonden van de verdwenen schuilkerk. Een deel van de sporen bleek heel ondiep te liggen, namelijk meteen onder de graszode, slechts 25 cm onder het oppervlak. Om de tuin niet teveel te beschadigen, bleef de werkput beperkt tot een noord-zuid gerichte sleuf van 2 meter breed langs de rand van het grasveld. De resten zijn met een graafmachine en de schep vrij gelegd. Ze zijn wel gedocumenteerd maar er is vrijwel niets van uit de grond verwijderd. De resten zijn dus in de bodem bewaard gebleven als monumenten van een bijzonder stuk historie.</p>