การคัดเลือกตัวแปรสำหรับตัวแบบการถดถอยไวบูลไม่ต่อเนื่อง

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพการคัดเลือกตัวแปรอิสระของตัวแบบการถดถอยไวบูลไม่ต่อเนื่อง ผ่านฟังก์ชันเชื่อมโยงแบบล็อก-ล็อกและลอจิต ทั้งหมด 3 วิธี ได้แก่ วิธีทีละขั้น วิธีบูตสแทร็ปทีละขั้นและวิธีแบบเบส์ สำหรับวิธีทีละขั้นและวิธีบูตสแทร็ปทีละขั้นจะใช้สถิติทดสอบดีเวียนซ์ในการคัดเลือกตัวแปร ส่วนวิธีแบบเบส์จะคัดเลือกตัวแปรด้วยการสร้างช่วงความเชื่อมั่นของพารามิเตอร์ โดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการคัดเลือกตัวแปรด้วยอัตราความสำเร็จและค่าเฉลี่ยของค่าคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย ขนาดตัวอย่างศึกษาเท่ากับ 100 250 400 และ 550 สำหรับตัวแปรอิสระจะศึกษาทั้งในกรณีที่มีความสัมพันธ์เชิงเส้นพหุและไม่มีความสัมพันธ์เชิงเส้นพหุและลักษณะของข้อมูลตัวแปรตามที่มีการกระจายต่ำกว่าเกณฑ์และการกระจายเกินเกณฑ์ ผลการศึกษาโดยสรุปจากการจำลองสถานการณ์เมื่อพิจารณาจากค่าอัตราความสำเร็จพบว่าที่ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 100 ในกรณีที่ตัวแปรอิสระมีความสัมพันธ์เชิงเส้นพหุ โดยส่วนใหญ่วิธีแบบเบส์ให้ประสิทธิภาพมากที่สุด ส่วนในกรณีที่ตัวแปรอิสระไม่มีความสัมพันธ์เชิงเส้นพหุโดยส่วนใหญ่วิธีทีละขั้นให้ประสิทธิภาพมากที่สุด ส่วนที่ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 250 400 และ 550 โดยส่วนใหญ่วิธีบูตสแทร็ปทีละขั้นให้ประสิทธิภาพมากที่สุด นอกจากนั้นพบว่าวิธีบูตสแทร็ปทีละขั้นจะให้ค่าเฉลี่ยของค่าคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยต่ำที่สุดเกือบทุกกรณี ทั้งกรณีที่ข้อมูลมีการกระจายต่ำกว่าเกณฑ์และการกระจายเกินเกณฑ์