การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปล่อยก๊าซเรือนกระจกกับมูลค่ากิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม

งานวิจัยนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปล่อยก๊าซเรือนกระจกกับมูลค่ากิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการดำเนินการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับมูลค่ากิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม ผลการศึกษาพบว่าความเข้มข้นในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้มูลค่ากิจการที่วัดด้วยวิธี Tobin’s Q เพิ่มขึ้น เนื่องจากความเข้มข้นในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เพิ่มขึ้นแสดงถึงการฟื้นตัวของบริษัทกลับสู่สภาวะปกติหลังวิกฤติโควิด 19 คะแนนตามการประเมินตัวชี้วัดธุรกิจคาร์บอนต่ำและยั่งยืนในมิติพัฒนาเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้มูลค่ากิจการที่วัดด้วยวิธี Tobin’s Q เพิ่มขึ้น เพราะการจัดตั้งนโยบายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่ดีย่อมเป็นการสร้างความยั่งยืนในการดำเนินธุรกิจและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่องค์กร คะแนนตามการประเมินตัวชี้วัดธุรกิจคาร์บอนต่ำและยั่งยืนในมิติพัฒนาสิ่งแวดล้อมที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้มูลค่ากิจการที่วัดด้วยวิธี Tobin’s Q ลดลง เพราะการดำเนินการด้านสิ่งแวดล้อมถือเป็นการสร้างค่าใช้จ่ายให้แก่บริษัทส่งผลให้ผลตอบแทนที่ผู้ถือหุ้นได้รับลดลง นอกจากนี้ผลการวิจัยยังพบว่าตัวแปรเกี่ยวกับการจัดการก๊าซเรือนกระจกไม่มีความสัมพันธ์กับมูลค่ากิจการที่วัดด้วยมูลค่าตลาดของส่วนของผู้ถือหุ้น แต่กลับพบว่าตัวแปรทางการเงินมีความสัมพันธ์ ได้แก่ ความสามารถในการทำกำไรมีความสัมพันธ์เชิงบวก อัตราการเติบโตและสภาพคล่องมีความสัมพันธ์เชิงลบกับมูลค่ากิจการที่วัดด้วยมูลค่าตลาดของส่วนของผู้ถือหุ้น