Bureauonderzoek Westenstukkenweg te Langelo

<p>Synthegra BV heeft in opdracht van LievenseCSO een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor een terrein aan de Westenstukkenweg in Langelo (afbeelding 1.1). De aanleiding voor het onderzoek is de voorgenomen ontwikkeling van het bedrijventerrein. De diepte van de toekomstige bodemverstoring is op dit moment onbekend, maar uitgaande van de aanleg van bouwputten voor de bebouwing zal de bodem waarschijnlijk tot in het archeologische niveau worden verstoord, dat in dit gebied vanaf 40 cm beneden maaiveld verwacht kan worden.</p><p>Volgens de IKAW geldt een middelhoge archeologische verwachting (bijlage 2). Op de Cultuurhistorische Waardenkaart / Gemeentelijke Verwachtingskaart heeft het plangebied ook een middelhoge archeologische waarde. </p><p>Het plangebied ligt in een dalvormige laagte zonder veen waar dekzand aan het oppervlakte ligt. Op basis van de ouderdom van deze afzettingen kunnen in het plangebied archeologische resten vanaf het laat-paleolithicum in het dekzand worden verwacht.</p><p>Als woon- en verblijfplaats kozen de jager-verzamelaars vaak voor de flanken van hoger liggende terreingedeelten in het landschap, bij voorkeur in de buurt van water. Het plangebied was relatief laaggelegen. In het plangebied komen geen dekzandruggen voor en was daarom een ongeschikte bewoningslocatie. De eventuele sporen en/of resten worden verwacht op de intacte moerige podzolbodem. De eventueel aanwezige archeologische resten zullen voornamelijk bestaan (vuur)stenen artefacten. In de nattere delen kunnen mogelijk ook organische resten zoals hout en bot bewaard gebleven zijn. Of er nog archeologische resten aanwezig zijn, hangt af van de intactheid van het bodemprofiel. Aan het plangebied is een lage verwachting toegekend voor bewoningssporen uit het laat-paleolithicum – mesolithicum gezien het bodemprofiel als gevolg van de aanwezige bebouwing waarschijnlijk is verstoord. Daarnaast ligt het gebied ongunstig in vergelijking met de omliggende hoger gelegen delen. </p><p>In de loop van het mesolithicum werd een gesloten vegetatiedek gevormd en plaatselijk was sprake van veenvorming. Hoewel er volgens de bodemkaart geen veenvorming was in de dalvormige laagte was deze waarschijnlijk wel drassig. Om deze reden was dit dal, waarin het plangebied ligt, tot en met de nieuwe tijd waarschijnlijk geen geschikte bewoningslocatie. Tijdens de middeleeuwen maakte het gebied geen deel uit van het esdorp en pas vanaf de late 19e eeuw is het gebied in gebruik genomen. De verwachting voor resten uit het neolithicum tot en met de nieuwe tijd is daarom laag.</p>