อิทธิพลของเส้นใยเซลลูโลสและเส้นใยสังเคราะห์ต่อการหดตัวแบบออโตจีนัสและสมบัติเชิงกลของคอนกรีตกำลังสูง

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของเส้นใยเซลลูโลส (CF) จากวัสดุเหลือใช้ธรรมชาติ เส้นใยแก้ว (GF) และเส้นใยโพลีโพรไพลีน (PPF) ต่อคุณสมบัติของคอนกรีตกำลังสูง ได้แก่ คุณสมบัติเชิงกล โครงสร้างจุลภาค (SEM) การหดตัวแบบออโตจีนัส พฤติกรรมทางความร้อน การหดตัวแบบยึดรั้งและอายุการแตกร้าว งานวิจัยได้ใช้พารามิเตอร์หลักสองประการ ได้แก่ ประเภทของเส้นใยและสัดส่วนของเส้นใยที่ 0.5% และ 1% โดยน้ำหนักซีเมนต์ ผลวิจัยพบว่าสำหรับ GF CF และ PPF ที่สัดส่วน 0.5% สามารถเพิ่มกำลังอัดได้สูงสุด 14.46% 4.62% และ 4.43% สำหรับกำลังดึงของ GF ที่สัดส่วน 1% และ CF PPF ที่ 0.5% เพิ่มกำลังดึงสูงสุด 26.92% 15.38% และ 11.54% สำหรับกำลังดัดของ GF CF ที่สัดส่วน 1% และ PPF ที่ 0.5% เพิ่มกำลังดัดสูงสุด 29.41% 9.8% และ 11.76% ผลตรวจสอบโครงสร้างจุลภาคแสดงการยึดเกาะที่แข็งแรงระหว่าง GF กับซีเมนต์เมทริกซ์และพบผลิตภัณฑ์ไฮเดรชั่นบนพื้นผิว CF ในส่วนของ PPF พบรอยร้าวขนาดเล็กบนพื้นผิวซีเมนต์ ผลงานวิจัยการหดตัวแบบออโตจีนัสพบว่าสัดส่วนของ GF CF ที่ 1% และ PPF ที่ 0.5% สามารถลดการหดตัวได้ 69.9% 39.7% และ 24.4% สำหรับพฤติกรรมทางความร้อนของ GF CF และ PPF แสดงค่าสูงสุดที่ประมาณ 160 องศาสเซลเซียส โดยเส้นใยทั้งสามชนิดสามารถลดแรงดันรูพรุนภายในคอนกรีตได้และลดโอกาสการแตกร้าวของคอนกรีตในสภาวะอุณหภูมิสูง ผลวิจัยการหดตัวแบบยึดรั้งพบว่าสัดส่วนของ GF CF และ PPF ที่ 1% สามารถยืดอายุการแตกร้าวของคอนกรีตให้ดีขึ้น 43% 29% และ 14% และช่วยลดความเค้นตกค้างในคอนกรีตลดลง 66% 60% และ 50% ผลการวิจัยนี้บ่งชี้ว่าเมื่อใช้ในสัดส่วนที่เหมาะสม เส้นใยทั้งสามชนิดสามารถทำหน้าที่เป็นวัสดุเสริมแรงที่มีประสิทธิภาพและช่วยพัฒนาคุณสมบัติของคอนกรีตกำลังสูง