Transect-rapport 2244: Archeologisch Bureauonderzoek. Haarlem, Louis Pasteurstraat 9, Gemeente Haarlem (NH)

<p>In juni 2019 is een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Louis Pasteurstraat 9 in Haarlem (gemeente Haarlem). De aanleiding voor het onderzoek is een bestemmingsplanwijziging en de aanvraag van een omgevingsvergunning ten behoeve van de sloop van de huidige bebouwing en de realisatie van een nieuwbouw woon-zorgconcept. <br>In het plangebied geldt in het bestemmingsplan “Schalkwijk-Midden” (2016) een dubbelbestemming Waarde Archeologie 4. Een archeologisch onderzoek is verplicht bij bodemingrepen met een oppervlakte groter dan 2500 m2 en die dieper reiken dan 30 cm -Mv. Aangezien het bestemmingsplan voor het gehele gebied gepland is en er werkzaamheden (sloop en nieuwbouw) voorzien zijn, dient op basis van het bestemmingsplan een archeologisch onderzoek plaats te vinden. Dit onderzoek voorziet in die plicht en vindt plaats in de vorm van een bureauonderzoek.</p><p>Het doel van het archeologisch bureauonderzoek is het specificeren van de archeologische verwachting, dat wil zeggen het aan de hand van beschikbare en nieuwe informatie over de archeologie, cultuurhistorie, geomorfologie, bodemkunde en grondgebruik, bepalen van de kans dat binnen het plangebied archeologische resten kunnen voorkomen. </p><p>Op basis van het bureauonderzoek is sprake van een middelhoge verwachting op het aantreffen van archeologische resten uit het Neolithicum tot en met de Bronstijd/IJzertijd. Het plangebied bevindt zich namelijk in een strand(wal)vlakte waar mogelijk lage duinen aanwezig zijn. Op basis van geologische boringen in de nabijheid van het plangebied worden deze afzettingen op een diepte van circa 4,0 m -NAP verwacht (4,5 m -Mv). Dit is relatief laaggelegen en duidt op de aanwezigheid van een strandvlakte. Het is echter niet uitgesloten dat er in het plangebied een hoger gelegen lage duin of strandwal aanwezig is. De strandvlakte en/duin zouden in het Neolithicum en potentieel later (afhankelijk van de hoogte van de afzettingen) bewoonbaar kunnen zijn geweest. Ter plaatse van het bestaande gebouw is dit niveau (plaatselijk) verstoord geraakt door het plaatsen van de heipalen. Na vernatting van het gebied vanaf het Neolithicum is de strandvlakte en later de strandwallen en duinen begraven onder veen. In het veen zijn lokaal en tijdelijk bewoningsmogelijkheden geweest die te herkennen zijn aan een veraard traject in het veen. Er is een middelhoge verwachting gegeven op de aanwezigheid van dergelijke resten in het veen uit de periode Bronstijd – Vroege Middeleeuwen in het plangebied. De verwachting is echter dat door de aanwezigheid van de bebouwingen een ophoogpakket, dat de zetting in het veen ervoor heeft gezorgd dat een eventuele vindplaats slecht tot niet goed bewaard is gebleven. Op basis van historisch kaartmateriaal is een lage verwachting opgesteld voor de periode Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd vanwege het ontbreken van bebouwing of ander archeologisch relevant landgebruik.</p>