การศึกษาเปรียบเทียบโครงสร้างและการใช้ภาษาในเว็บไซต์ท่องเที่ยวของประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาชนจีน

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบโครงสร้างและการใช้ภาษาของบทความในเว็บไซต์ท่องเที่ยวของประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเก็บข้อมูลจากเว็บไซต์ www.chillpainai.com ของไทย และ ctrip.com ของจีน ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 จำนวน 2 ปี ปีละ 100 เรื่อง เป็นข้อมูลภาษาไทย 200 เรื่อง ภาษาจีน 200 เรื่อง รวมข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยทั้งสิ้น 400 เรื่อง และนำเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ผลการศึกษาพบว่าบทความในเว็บไซต์ท่องเที่ยวของประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาชนจีนมีโครงสร้าง 4 ส่วน เหมือนกันคือ โครงสร้างส่วนนำ โครงสร้างการมีส่วนร่วม โครงสร้างส่วนเนื้อหา และโครงสร้างส่วนท้าย แต่ก็มีความแตกต่างที่เห็นได้ชัดเจนประการหนึ่งคือบทความท่องเที่ยวของไทยมีสัญลักษณ์การแบ่งปันสู่สื่อออนไลน์แหล่งอื่น (share) ส่วนบทความท่องเที่ยวของจีนไม่พบสัญลักษณ์การแบ่งปันสู่สื่อออนไลน์แหล่งอื่นส่วนด้านการใช้ภาษามีทั้งที่เหมือนกันและต่างกัน การใช้ภาษาที่เหมือนกันในบทความท่องเที่ยวของไทยกับจีนมี 7 ลักษณะ ได้แก่ 1) การทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ 2) การใช้อักษรย่อ 3) การใช้ภาษาถิ่น 4) การใช้คำอุทาน 5) การใช้คำสแลง 6) การใช้คำเลียนเสียง 7) การใช้เครื่องหมาย สัญรูป และสติ๊กเกอร์ การใช้ภาษาที่ต่างกันที่พบเฉพาะในบทความท่องเที่ยวของไทยมี 3 ลักษณะ ได้แก่ 1) การใช้คำลงท้าย 2) การซ้ำรูปอักษรเพื่อเน้นเสียง 3) การใช้สีที่ตัวอักษรในข้อความ การใช้ภาษาที่ต่างกันที่พบเฉพาะในบทความท่องเที่ยวของจีนมี 3 ลักษณะ ได้แก่ 1) การซ้ำคำ 2) การใช้พินอิน 3) การใช้กวีนิพนธ์ การใช้ภาษาลักษณะดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าภาษาที่ใช้ในบทความท่องเที่ยวของประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นภาษาระดับไม่เป็นทางการเช่นเดียวกัน ซึ่งผลการศึกษานี้สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในด้านการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ โดยเฉพาะชาวจีน รวมถึงยังเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่ทำเว็บไซต์ท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวจีนที่อาจนำผลการศึกษานี้ไปต่อยอดเพื่อพัฒนาและปรับปรุงเว็บไซต์ท่องเที่ยวให้ทันสมัยและสอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภคยุคใหม่ได้