Koudum, Galamadammen (Gemeente Súdwest-Fryslân, Fr.) Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O)

Het onderzoek was gericht op de vaststelling of dergelijke waarden in het plangebied aanwezig kunnen zijn en bestaat uit een bureauonderzoek en een veldonderzoek door middel van boringen.
Uit het plangebied zijn geen archeologische vondsten of terreinen bekend (Archis3). Uit de historische kaarten blijkt dat het plangebied tot in de twintigste eeuw onbebouwd was en in gebruik is geweest als weiland. In de negentiger jaren van de twintigste eeuw is het plangebied opgehoogd met grond uit de naastgelegen watergang die deel uitmaakt van een hier in dezelfde periode aangelegde woonwijk.
Door De Steekproef zijn rond de locatie Galamadammen in Koudum 97 gutsboringen gezet in een dichtheid van twaalf boringen per hectare.

Uit de resultaten van het booronderzoek blijkt dat in de ondergrond van het plangebied een dekzandlandschap ligt waarvan de hoogteligging varieert van 0,35 meter -NAP op het noordwestelijke deel van het plangebied tot 1,9 meter -NAP op het zuidwestelijke- en het zuidoostelijke deel van het plangebied en zelfs minimaal 2,7 meter -NAP op het centrale deel hiervan. Met name op het noordwestelijke deel van het plangebied heeft plaatselijk podzolvorming plaatsgevonden in de top van het dekzand. Hier is het dekzand plaatselijk direct onder de bouwvoor aangetroffen of onder het bijna overal in het plangebied aanwezige kleipakket dat de top van de natuurlijke bodem vormt. Op het overgrote deel van het plangebied wordt het dekzand echter afgedekt door een pakket veen dat in dikte varieert van enkele centimeters tot ruim anderhalve meter.
De zorgvuldige inspectie van de top van het dekzand heeft geen archeologische indicatoren opgeleverd. Evenmin zijn vegetatie-horizonten of anderszins “vuile” lagen aangetroffen in het natuurlijke kleipakket die samen zouden kunnen hangen met bewoningsactiviteiten in de ijzertijd tot en met de middeleeuwen.
De enige mogelijke archeologische indicatoren in het plangebied bestaan uit sloopresten die zijn aangetroffen in het zuidoostelijke deel van het plangebied waarop tot halverwege de twintigste eeuw boerderijgebouwen hebben gestaan. Op basis van de resultaten van het booronderzoek niet kan echter worden bepaald of het inderdaad om resten van deze gebouwen gaat of om materiaal dat van elders is aangevoerd om het terrein mee op te hogen. Hoewel op één boorpunt ondoordringbaar puin is aangeboord, kan het ook hier gaan om een (groot) brok sloopmateriaal. De diepte tot waarop sloopresten voorkomen (ongeveer 1,3 meter -NAP op de boorpunten 79 en 90), vormt een aanwijzing dat als het inderdaad om sloopresten gaat van de hier in het verleden aanwezige boerderijgebouwen, deze in elk tot diep onder het maaiveld gesloopt zijn.