การบังคับใช้กฎหมายป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของไทย

การค้ามนุษย์ เป็นอาชญากรรมที่มีความร้ายแรงซับซ้อน และยากต่อการดำเนินคดี เนื่องจากมีขอบข่ายกว้างขวางและมีหลายรูปแบบ เช่น การค้ามนุษย์เพื่อบังคับใช้แรงงาน การค้าหญิงและเด็กเพื่อบริการทางเพศ การค้ามนุษย์เพื่อบังคับเป็นขอทาน เป็นต้น ประกอบกับอาชญากรรมค้ามนุษย์มีผลประโยชน์ตอบแทนสูง มีบุคคลเข้าร่วมกระทำผิดเป็นขบวนการหรือเครือข่ายทั้งภายในประเทศและนอกประเทศ ซึ่งปัญหาการค้ามนุษย์ถือว่าเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อสวัสดิภาพของมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กและสตรี และขบวนการการค้ามนุษย์ยังมีความเชื่อมโยงกับอาชญากรรมอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้ ทั่วโลกจึงได้ให้ความสำคัญต่อการต่อต้านและปรามปราบกิจกรรมการค้ามนุษย์อย่างจริงจังและเพิ่มมากขึ้น มาตรการทางกฎหมายจึงเป็นเครื่องมือหนึ่งที่มีความสำคัญในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ประเทศไทยได้ลงนามในอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ ในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์และพิธีสารเพื่อป้องกันปราบปราม และลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะสตรีและเด็กทำให้ประเทศไทยมีพันธกรณีที่ต้องอนุวัติการกฎหมายภายในเกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ จึงเป็นที่มาในการตราพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 และพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีค้ามนุษย์ พ.ศ. 2559 มาใช้บังคับ จนกระทั่งต่อมาได้มีการตราพระราชกำหนดแก้ไขพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 พ.ศ. 2562 เพื่อปรับปรุงการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ให้มีประสิทธิภาพ แต่กฎหมายดังกล่าวยังคงมีปัญหาไม่สามารถป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ได้ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการสืบสวนฟ้องร้องดำเนินคดี การตีความ และการบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องซึ่งยังขาดความรู้ความเข้าใจในการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ การช่วยเหลือเยียวยาผู้เสียหายในคดีค้ามนุษย์ การประกันสิทธิเสรีภาพของผู้ถูกกล่าวหาหรือจำเลยในคดีค้ามนุษย์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความร่วมมือของภูมิภาคอาเซียนในการบังคับใช้กฎหมายร่วมกันเกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ประเทศไทยจึงควรแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ในเรื่องการสืบสวนฟ้องร้องดำเนินคดี การตีความ และการบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนความสร้างความรู้ความเข้าใจให้กับหน่วยงานที่บังคับใช้กฎหมาย รวมถึงการสร้างความร่วมมือในระดับภูมิภาคอาเซียนเพื่อให้การป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของประเทศไทยให้มีประสิทธิภาพ