Onderzoeksgebied mottekasteel Barlham, gemeente Doetinchem

<p>In opdracht van de gemeente Doetinchem heeft RAAP op 7 december 2016 een inventariserend veldonderzoek in de vorm van het graven van proefsleuven uitgevoerd aan de Barlhammerweg 30 in Doetinchem. Het betreft een onderzoek op het terrein van het voormalige mottekasteel en de havezate Barlham. Het onderzoek werd uitgevoerd in verband met het voornemen van de eigenaar van het kasteelterrein om de ten dele gedempte grachten opnieuw uit te graven en zodoende weer zichtbaar te maken.</p><p>Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn twee proefsleuven aangelegd. WP 1 is noordwest-zuidoost geplaatst en had een lengte van 12 bij 2 m. WP 2 was noord-zuid georiënteerd en had een lengte van 14 bij 2 m. In WP 1 zijn twee vlakken aangelegd. In WP 2 is asbest in de vorm van fragmenten van (golf)platen waargenomen in de puinvulling van de gracht bij het verdiepen naar vlak 2. Hierop zijn de graafwerkzaamheden gestaakt en is het puin met asbest direct weer afgedekt. Dientengevolge is er in WP 2 niet verdiept naar een tweede vlak. Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn de grenzen van de gracht in het noordwestelijke kwadrant van de voorburcht vastgesteld. De gracht is ter plaatste 9 tot 10 m breed geweest. Zowel de breedte als de locatie van de gracht komen nagenoeg overeen met de situatie zoals opgetekend op de kadastrale minuut uit 1832. Binnen de grachten komt een zone voor met een breedte van circa 7 tot 9,5 m waarin zich moderne dempingslagen bevinden. Binnen deze zone was in een zone van zo’n 4 m breed aanwezig met een hoge concentratie puin dat in WP 1 tot circa 1,0 tot 1,2 m -Mv reikte. Daarbuiten waren ondiepere en minder puinrijke taluds van 0,5 tot 0,7 m -Mv (WP 1) en 0,5 m -Mv (noordzijde WP 2) aanwezig. Het moderne (bouw)puin bestond onder meer uit baksteen, beton, plastic, metaal, hout en asbest.</p><p>Het opnieuw uitgraven en het verwijderen c.q. saneren van de puinlagen kan worden gedaan door het volgen van de randen van de puinbaan. De lagen aan de zijkanten, waarin puin in mindere mate of minder duidelijk aanwezig is, kunnen als bufferzone voor de archeologisch waardevolle lagen gespaard worden. Het uitgraven van de grachten dient onder archeologische begeleiding te worden uitgevoerd. Wanneer de grachten niet watervoerend worden, maar droog komen te liggen, verdient het aanbeveling om de oude grachtvullingen die bloot komen te liggen beschermend af te dekken met bijvoorbeeld antiworteldoek en/of graszoden. Tenslotte verdient het de aanbeveling om de grenzen van het beschermde AMK-terrein aan te passen. Op basis van de kadastrale minuut, het AHN2 en het proefsleuvenonderzoek kan worden geconcludeerd dat de grenzen van het AMK-terrein weliswaar de hoofd- en voorburcht omvatten, maar dat de (voormalig) grachten vrijwel overal slechts ten dele binnen de begrenzing liggen.</p>