Bureauonderzoek archeologie S-523 Afsluiterlocatie IJmuiden-Midden

Hynetwork Services B.V. (hierna HNS) – een dochteronderneming van de N.V. Nederlandse Gasunie (Hierna
Gasunie) – heeft het voornemen een ondergronds leidingnetwerk met bijbehorende (bovengrondse)
voorzieningen voor het transport van waterstof te ontwikkelen in het Noordzeekanaalgebied (hierna NZKG): het project Waterstofnetwerk Noordzeekanaalgebied. Om de ontwikkeling van Waterstofnetwerk NZKG mogelijk te maken moet onder andere een milieueffectrapportage (hierna m.e.r.) worden uitgevoerd. Voor het waterstofnetwerk wordt ingezet op het zoveel mogelijk hergebruik van bestaande hogedruk
aardgastransportleidingen. In deelgebied II ligt een bestaande leiding die hergebruikt wordt. Deze bestaande
gastransportleiding verbindt binnen het Noordzeekanaalgebied de waterstofleidingen in deelgebied I en III met elkaar en heeft een centrale ligging om het landelijk waterstofnetwerk te kunnen realiseren. Deze leiding wordt hiervoor tussen het compressorstation Beverwijk en de afsluiterlocatie Spaarndam uit gebruik genomen voor het transport van aardgas. Ter hoogte van afsluiterlocatie Driehuis Oost is voor deze aanpassing over een lengte van circa 250 meter een nieuwe gastransportleiding nodig. Bij de aansluitpunten van de nieuwe
waterstofleiding op de bestaande leiding komen afsluiters.De geschiedenis van het plangebied wordt gekenmerkt door geologische processen sinds de laatste ijstijd. Door het smelten van landijskappen steeg de zeespiegel, waardoor de kustlijn van West-Europa oostwaarts
verschoof. Rond 4400 v.Chr. bereikte de zee haar grootste uitbreiding, met een kustlijn van wadden en
zandbanken. Tussen 4000 en 2500 v.Chr. stabiliseerde de zeespiegel en ontstonden strandwallen en duinen,
waarop jagers en verzamelaars zich vestigden. Het gebied rond Velsen werd gevormd door strandwallen,
vlaktes en duinen, met achterliggende veenontwikkeling door een zoetwaterlagune. Tot 3000 v.Chr. was het
gebied een getijdenlandschap, maar rond 1500 v.Chr. nam de invloed van de zee toe en ontstonden afzettingen van het Oer-IJ. Tegen de jaartelling werd dit afgesloten door strandwallen. Tussen 1000 en 1200 n.Chr. vormden zich Jonge Duinen, terwijl zee-inbraken kleiafzettingen achterlieten. Vanaf het vroege neolithicum (5300–2000 v.Chr.) waren strandwallen aantrekkelijke vestigingsplaatsen
vanwege hun hoge ligging en zandige bodem. Vanaf de ijzertijd (800 v.Chr.) nam de bewoning toe, met een
combinatie van akkerbouw op de strandwallen en veeteelt op de strandvlaktes. In de Romeinse tijd en vroege middeleeuwen bleven deze gebieden bewoond, waarbij hogere strandwallen ook als doorgangswegen werden gebruikt. Tussen de 10e en 19e eeuw veranderde het landschap door grootschalige zandverstuivingen, wat leidde tot de vorming van de Jonge Duinen. Intensieve verstuiving vanaf de 12e eeuw bedekte akkerlanden en dorpen met zand, waardoor nieuwe nederzettingen nodig waren. Vanaf de 15e eeuw werden de schrale duinen vooral als
jachtgebied gebruikt en vanaf 1851 als waterwingebied voor Amsterdam. Het plangebied is nu onderdeel van het industrieterrein Hoogovens (Tata Steel IJmuiden), een van Europa's grootste staalproductiecentra sinds
1918. Dit terrein herbergt diverse fabrieken en havens en produceert staal voor sectoren als de auto-industrie, bouw en verpakkingen. Antea Group adviseert een vervolgonderzoek uit te voeren wanneer de voorgenomen werkzaamheden dieper plaatsvinden dan 70 centimeter onder het maaiveld. Hierboven kan met zekerheid worden gesteld tot hoever de bodemverstoringen reiken.