การรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานของพนักงานเก็บขนมูลฝอย สำนักงานเขตสาทร

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional descriptive research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานของพนักงานเก็บขนมูลฝอย สำนักงานเขตสาทร กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานเก็บขนมูลฝอย สำนักงานเขตสาทร จำนวน 130 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และสัมภาษณ์ผู้บริหาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบไคสแควร์ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 พนักงานเก็บขนมูลฝอย มีการรับรู้ความเสี่ยงจากการทำงานโดยภาพรวมอยู่ในระดับดี เพียงร้อยละ 38.5 แต่กลับพบว่าพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานโดยภาพรวมอยู่ในระดับดี ถึงร้อยละ 53.1 ปัจจัยส่วนบุคคล สุขภาพและความปลอดภัย ที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ รอบเวลาการปฏิบัติงาน (p=0.042) ระยะเวลาการปฏิบัติงานในรอบวัน (p<0.001) และอุบัติเหตุ/เจ็บป่วยจากการทำงาน (p=0.001) และพบว่าการรับรู้ความเสี่ยงจากการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานในระดับปานกลาง (r=0.498, p<0.01) จากการสัมภาษณ์ผู้บริหาร พบว่า สำนักงานเขตสาทรใช้วิธีทางด้านการบริหารจัดการเพื่อการป้องกันควบคุมอันตรายจากการทำงาน ได้แก่ การประกาศนโยบายของหน่วยงาน การจัดอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากการปฏิบัติงาน การจัดทำข้อปฏิบัติหรือแนวทางมาตรฐานการปฏิบัติงาน รวมทั้งการสนับสนุนอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคล ดังนั้น สำนักงานเขตสาทรควรมีการเสริมสร้างพฤติกรรมการป้องกันอันตรายจากการทำงานของพนักงานเก็บขนมูลฝอยให้คงอยู่ในระดับดีอย่างต่อเนื่อง โดยเสริมสร้างให้มีพฤติกรรมในด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบ ข้อบังคับให้มากขึ้น เช่น การกำหนดบทลงโทษที่ชัดเจน และการให้ข้อมูลเกี่ยวกับการปฏิบัติตนที่ถูกต้องในการทำงาน ซึ่งจะช่วยให้การทำงานเก็บขนมูลฝอยมีประสิทธิภาพและมีความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น