Veghel, plangebied Foodpark Gemeente Meierijstad, Plangebied Foodpark Veghel te Veghel

<p>Voorafgaand aan het ontwikkelen van een bedrijventerrein heeft BAAC in 2019 een inventariserend veldonderzoek met behulp van boringen (verkennende fase) uitgevoerd in het plangebied Foodpark Veghel te Veghel. Voorafgaand aan dit onderzoek is in 2007 een bureauonderzoek uitgevoerd en in 2018 een actualisatie op dit onderzoek. Uit de eerder uitgevoerde onderzoeken blijkt dat op basis van het bodemtype (enkeerd- en laarpodzolgronden) een rijk bodemarchief met een oppervlak van 12 ha aanwezig kan zijn (middelhoge archeologische verwachting).</p><p>Daarnaast komen een drietal 19e eeuwse erven voor in het plangebied en een viertal erven uit de 16e of 17e eeuw of mogelijk ouder. Aan deze erven is een middelhoge archeologische verwachting op het voorkomen van een middeleeuwse vindplaats gegeven (boerderijplaats met bijbehorend erf). </p><p>In het 12 ha grote deel zijn de op basis van het bureauonderzoek verwachte bodemtypes niet aangetroffen tijdens het inventariserend booronderzoek. Verspreid, en dan met name in grofweg de noordwestelijke helft in dit gebied is in 11 van de 72 boringen een B- of BC-horizont aangetroffen wat duidt op het voorkomen van een voormalig (veld)podzolprofiel Binnen deze zone liggen ook de voormalige 19e eeuwse erven. De bouwvoor is doorgaans 20 à 30 cm dik en gaat direct of via een sterk gevlekte laag over in ongeroerde ondergrond (Chorizont).<br>Ook is in een groot aantal boringen een meer dan 30 cm dikke (zeer sterk) gevlekte bovengrond aangetroffen die direct overgaat in de C-horizont die bestaat uit dekzand of beekafzettingen. De actuele grondwaterspiegel ligt gemiddeld op ongeveer 0,5 m –mv, vaak is dit al in de geroerde bovengrond. Omdat het een relatief laag gelegen nat gebied betreft, is dit gebied minder geschikt geweest voor bewoning. Bovendien lijkt het relatief vlakke landschap ten behoeve van grondverbetering geëgaliseerd en/of diep geploegd te zijn. De kans op het aantreffen van archeologische resten is daarom laag.</p><p>Ten minste één van de historische hoeves kan, gezien de vondst van aardewerk, haar oorsprong in de late-middeleeuwen hebben. Vroeger dus dan de verwachte oorsprong uit de 16e eeuw. Indicaties voor een recente verstoring, zoals het voorkomen van plastic, beton, tempex of asbest zijn ter plaatse van de erven niet aangetroffen. Op dergelijke sites is het gebruikelijk dat gevlekte grond en baksteenresten aangetroffen worden. Echter door moderne agrarische bedrijfsvoering zullen lokaal diepe ingravingen voorkomen zoals kelders. Ter plaatse van de voormalige hoeves kunnen archeologische resten verwacht worden. Voorafgaand aan de geplande grondwerkzaamheden wordt hier een proefsleuvenonderzoek geadviseerd. Buiten de locaties van de historische erven wordt een vervolgonderzoek niet noodzakelijk geacht.</p>