อาการรบกวนในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง

การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงพรรณนาหาความสัมพันธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการรบกวนในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว ณ แผนกผู้ป่วยนอก ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิในเขตบริการสุขภาพที่ 9 จำนวน 264 คน คัดเลือกด้วยการสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบประเมินอาการรบกวน 3) แบบประเมินโรคร่วม 4) แบบประเมินภาวะซึมเศร้า 5) แบบประเมินความเข้มแข็งในการมองโลก และ 6) แบบประเมินแรงสนับสนุนทางสังคมในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและ สถิติวิเคราะห์สัมประสิทธิสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีอายุเฉลี่ย 66.71 ปี (SD = 11.76) และเป็นเพศชายร้อยละ 56.80 อาการรบกวนในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว ในมิติภาพรวมของอาการที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด 5 ลำดับแรก ได้แก่ อาการหายใจลำบากเมื่อนอนราบ (Median = 12, IQR = 2) รองลงมา คือ อาการนอนไม่หลับหรือหลับยาก (Median = 10, IQR = 2) อาการหายใจไม่อิ่มหายใจตื้น (Median = 9, IQR = 3) อาการอ่อนเพลียเปลี้ยไม่มีแรง (Median = 9, IQR = 2) อาการตื่นลุกขึ้นมาหอบตอนกลางคืน (Median = 9, IQR = 2) และพบว่าแรงสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์กับอาการรบกวน (r = .123, p < .05) สำหรับปัจจัยที่ไม่มีความสัมพันธ์กับอาการรบกวน ได้แก่ ภาวะโรคร่วม ดัชนีมวลกาย ภาวะซึมเศร้า และความเข้มแข็งในการมองโลก ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถช่วยให้พยาบาลและบุคลากรทางสุขภาพเข้าใจปัจจัยที่ความสัมพันธ์กับอาการรบกวนในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวมากขึ้น