22.098 Mill - kasteel Aldendriel

De oudste vermeldingen van kasteel Aldendriel dateren uit 1477. Het kasteel laat talrijke sporen van verbouwingen en aanpassingen zien die door de eeuwen zijn uitgevoerd. Historische bronnen voor deze wijzigingen ontbreken echter vrijwel volledig. Om een beter beeld van de ontwikkelingsgeschiedenis te krijgen is een dendrochronologisch onderzoek uitgevoerd.
Hiervoor is het aanwezige houtskelet in het kasteel geïnventariseerd en waar mogelijk bemonsterd.
Het kasteel heeft een carré vorm, met vier vleugels. Aan de oostzijde bevindt zich het poortgebouw. Hierin is geen bruikbaar hout aangetroffen. De westvleugel bevat een nagenoeg intacte kap. Deze is echter opgetrokken in snel gegroeid eikenhout (Quercus sp.) waar geen bruikbare monsters genomen konden worden. Bij de ingang is een in de muur gemetselde stijl bemonsterd (M1) die eveneens te weinig jaarringen bevatte. Uit de zuidvleugel zijn twee monsters genomen uit de vloerbalken op de begane grond. Eén bevatte voldoende jaarringen (M2). Het andere monster was wederom afkomstig van een ingemetselde balk waarvan de kwaliteit niet op voorhand bepaald kon worden. Deze bleek niet toereikend.
De noordvleugel is complexer van aard. Hierin is een vakwerkconstructie aanwezig die ooit de buitenmuur vormde, maar zich thans in het gebouw bevindt als gevolg van een latere aanbouw.
Deze constructie is eveneens in snel gegroeid eiken opgetrokken en daarmee geen kandidaat voor monstername. Het gaat hier echter om enkel de facade. De corresponderende vakwerkwand aan de andere zijde ontbreekt en is vervangen door een volledig gemetseld exemplaar. Hieruit volgt dat de vloerbalken waarschijnlijk ook van latere datum zijn.
De kap op de noordvleugel is zeker niet oorspronkelijk, maar hierin is voldoende hout van voldoende kwaliteit aanwezig om één of meerdere verbouwingen te dateren.
In de kap zijn enkele verspreide en verschillende telmerken te zien. Samen met de verschillen in afmeting en bewerking doet dit vermoeden dat het om hergebruikt hout gaat. Uit dit deel zijn 11 boormonsters genomen zodat voor eventueel verschillende faseringen meerdere monsters beschikbaar zijn.
Uit het jaarringonderzoek blijkt echter dat hier geen sprake van is. Alle boormonsters uit de kap kunnen onderling gedateerd worden (hiermee is de middelcurve 22.098.M01 samengesteld) en hieruit blijkt dat het hout in de herfst of winter van 1754/55 gekapt is. De resultaten voor de middelcurve zijn aan de zwakke kant, waarschijnlijk als gevolg van een lokaal jaarringpatroon, maar op individuele basis laat M10 echter sterke resultaten zien die dezelfde ouderdom geeft.
Voor het losse monster M2 uit de zuidvleugel konden geen resultaten gevonden worden.