22092 Deurne BO+IVO-V

Het doel van het archeologisch bureauonderzoek was het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. De hoge verwachting op de gemeentelijke, archeologische verwachtingskaart (Figuur 9) is nader gespecificeerd en bijgesteld. Het plangebied ligt binnen een lager gelegen deel van de dekzandwelvingen ten westen van een hogere rug. Ca. 140 m ten noordoosten van het plangebied heeft het Vrangven gelegen en ca. 125 m ten zuidwesten van het plangebied ligt het beekdal van de Bakelsche Aa/De Vlier. Gebieden 200 m van een ven hebben een hoge verwachting voor vuursteenvindplaatsen in het gemeentelijk beleid. Uit een analyse voor de beleidskaart blijkt dat de meeste vondsten ten zuidoosten van een ven of laagte zijn aangetroffen (Keunen e.a. 2020). Direct ten zuidoosten van het Vrangven ligt de meest duidelijke gradiëntzone naar een hoger gelegen rug ten oosten van het plangebied. Ook direct langs het beekdal komen enigszins hoger gelegen dekzandruggen voor. De hoge verwachting op de beleidskaart voor vuursteenvindplaatsen is daarom bijgesteld naar middelhoog. Lage zandgronden hebben een lage tot middelhoge basisverwachting op de beleidskaart. Deze verwachtingswaarde is aan het plangebied toegekend voor vindplaatsen uit de periode Neolithicum tot en met Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw). Het plangebied ligt op de archeologische beleidskaart binnen 100 m van historische bebouwing op de kadastrale minuut uit het begin van de 19e eeuw. Aangezien deze bebouwing gericht is op de ten zuiden daarvan gelegen voorgangers van de Walsbergweg en de Langstraat en het plangebied nog heide was in het begin van de 19e eeuw is de hoge verwachting voor een huisplaats uit de periode Late Middeleeuwen tot Nieuwe tijd bijgesteld naar een lage archeologische verwachting. Het plangebied is begin 20e eeuw omgevormd van heide naar bos en daarna gebruikt als bos. Dit kan voor een bodemverstoring hebben gezorgd.