Slochteren, Fraeylemaborg (Gemeente Midden-Groningen, Gr.) Een Archeologisch Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O)

Op basis van het bureauonderzoek bleek dat het hele plangebied een hoge verwachting heeft voor archeologische waarden uit de steentijd en vanaf de late middeleeuwen. Uit de directe omgeving van het plangebied is een aantal vuursteenvindplaatsen bekend die op aangrenzende dekzandruggen liggen. Vanaf de late middeleeuwen was het terrein in gebruik als borg. Het huidige park werd omstreeks de achttiende/negentiende eeuw ingericht en is sindsdien vrijwel hetzelfde gebleven.
Uit de resultaten van het inventariserend veldonderzoek blijkt dat de top van de bodem (circa 45 tot 125 centimeter onder het maaiveld) uit een opgebracht pakket grond bestaat. Dit pakket zal grotendeels zijn aangebracht voor en tijdens de aanleg van het park. Bij vijf boringen was de bodem hierdoor verstoord tot in de top van het pleistocene zand. Het pleistocene zand was oorspronkelijke afgedekt door veen. Dit veen was in het westelijk deel circa 70 centimeter dik. Verder naar het oosten nam dit af tot circa 5-25 centimeter. In het westelijk deel is geen bodemvorming waargenomen in de boringen. Het gebied zal hier dan ook te te nat zijn geweest voor menselijke bewoning in de steentijd. In het middelste deel heeft wel enige bodemvorming plaatsgevonden. Maar het ontbreken van een goed ontwikkelde podzolbodems duidt aan dat ook hier nog sprake was van een relatief laag landschap. In het uiterst oostelijk deel ligt het dekzand circa anderhalve meter hoger. Hier lag het landschap een stuk hoger en in deze langer droogliggende grond heeft zich een goede podzolbodem kunnen ontwikkelen.
Bij het veldonderzoek werden twee mogelijke archeologische niveaus aangetroffen, een oude bouwvoor in de top van het veen (bij boringen 3, 5 en 11) en de top van het pleistocene dekzand (onder het veen). In geen van de boringen zijn echter duidelijke archeologische indicatoren aangetroffen of vondsten gedaan die duiden op menselijke bewoning.