Zonneoord Maestro, Gemeente Den Haag. Bureauonderzoek Archeologische Waarde en Inventariserend Veldonderzoek – Overige

In het plangebied Zonneoord Maestro gaat de firma Nijkamp in opdracht van Eneco een warmte- en koudenet aanleggen. De aanlegdiepte van dit net is omstreeks 2 m – NAP. De totale lengte van het net is ongeveer 1000 m. Op basis van het uitgevoerde bureauonderzoek heeft het plangebied een archeologische verwachting voor resten uit het neolithicum (dieper dan 2,00 m – NAP) op (met veen afgedekte) duinen en resten uit de (midden) ijzertijd voor bewoning op veraard veen (1,85 m – NAP). Mogelijke resten uit de ijzertijd en Romeinse tijd kunnen zich in en op afzettingen van het Gantelsysteem bevinden (0,50 – 1,5- m – NAP). De ingrepen voor het warmtenet gaan tot een diepte van omstreeks 2 m – NAP. Deze verwachting is door middel van booronderzoek getoetst. Op basis van de uitkomsten van het booronderzoek blijkt dat in het plangebied geen bewoning in het neolithicum op duintjes meer aanwezig is. Dergelijke duintjes zijn namelijk niet aangetroffen. Bewoning op veraard veen is zeer aannemelijk, in boring is immers houtskool en aardewerk in het veraarde veen aangetroffen. Wel ligt deze vondst dieper (2,27 m – NAP) dan de vermoedelijke aanlegdiepte van het warmte- en koudenet. Op andere plaatsen binnen het plangebied ligt het veraarde veen echter wel ondieper dan 2 m – NAP. In de Gantel Laag is op verschillende plaatsen een humeuze bodem herkend op een diepte van omstreeks 1,6 m – NAP. Overtuigend houtskool is in die bodems niet aangetroffen, maar het is absoluut duidelijk dat de opbouw van de Gantel Laag in minimaal twee fasen verliep, waarbij gedurende een stilstandsfase bodemvorming op trad. Op dat moment is het gebied ook voor de mens toegankelijk. Over de eventuele aard en omvang van activiteiten die toen in het gebied zijn ontplooid kan het booronderzoek geen informatie geven. Op basis van de uitkomsten van het onderzoek HVN20b was al duidelijk dat op de Gantel Laag een vermoedelijk Romeinse vindplaats ligt. De opbouw van de ondergrond is ook in de straten, waar door de aanleg van diverse infrastructuur de kans op diepere verstoringen groter is dan op onbebouwde binnentuinen, nog in hoge mate intact. Daarmee is de kans op het verstoren van deze vindplaats bij de aanleg van het warmte- en koudenet groot. Sporen van landgebruik in de middeleeuwen en nieuwe tijd zijn aangetroffen in de vorm van opgevulde bermsloten. De ligging van deze sloten, maar ook die van kavelsloten is op basis van historisch kaartmateriaal en luchtfoto’s goed bekend. Bij de aanleg van de leidingen worden geen middeleeuwse of vroeg nieuwetijdse erven doorsneden.