Plangebied aanleg HWA-riool Boutenspad te Groningen

Bij het onderzoek zijn geen archeologische sporen gevonden en is slechts één vondst gedaan (een oorfragment van een roodbakkende vetpot uit de 18e eeuw, afkomstig uit een eind 19e-eeuwse ophooglaag). Uit de bodemopbouw binnen het onderzoeksgebied blijkt dat de moerassige laagte is uitgegraven tot in de top van het keileem. Na het slechten van de Helperlinie is het gebied opgehoogd en in gebruik genomen als grasland. In de tweede helft van de 20e eeuw is het gebied geëgaliseerd, voorafgaand aan de latere ontwikkeling ervan. Hoewel er geen botanisch onderzoek heeft plaatsgevonden naar de laagte, kan wel worden gesteld dat de natheid van de laagte voornamelijk afhankelijk zal zijn geweest van het waterniveau in het Helperdiep. Op grond van de diepte van het keileem is de inschatting dat het waterniveau in de laagte kon worden verhoogd tot maximaal 1 m boven het keileem. De laagte zelf was hiermee weliswaar doorwaadbaar (voor infanterie), maar zou het benaderen van de Helperlinie enorm vertragen en bemoeilijken.