Bilthoven, Melkweg - Planetenbaan, Gemeente De Bilt (Utr.). Archeologische Begeleiding onder het protocol Opgraven.

<p>In opdracht van J.P. van Eesteren b.v. is een perceel tussen de Melkweg en de Planetenbaan te Bilthoven, gemeente De Bilt, provincie Utrecht, voorafgaand aan de nieuwbouw van een appartementencomplex milieukundig gesaneerd. De sanering en nieuwbouw gaan gepaard met bodemverstoring: het ontgraven van vervuilde locaties, funderingen en liftschachten tot een maximale diepte van 1,70 meter beneden het maaiveld. Omdat deze bodemingrepen de aanwezige archeologische waarden zouden verstoren, zijn de werkzaamheden archeologisch begeleid.</p><p>Het plangebied ligt op gordeldekzandwelvingen waarop vanaf de late middeleeuwen een cultuurdek is opgebracht. In het onderzochte deel van het terrein heeft tot aan de bouw van de recent afgebroken Sint Laurenskerk een weg gelegen. Deze weg heeft mogelijk een middeleeuwse oorsprong.</p><p>Het doel van de archeologische begeleiding is om de aanwezige archeologische grondsporen en vondsten te documenteren om zo de archeologische informatie uit het plangebied te behouden. Op 21 augustus 2014 zijn de werkzaamheden voor de sanering uitgevoerd. Op basis van de resultaten daarvan is in overleg met de regio-archeoloog besloten om de ontgraving van de liftschachten in het plangebied niet verder archeologisch te begeleiden.</p><p>Tijdens de archeologische begeleiding zijn twintig spoornummers uitgegeven. Het gaat hierbij om karrensporen, die over een lengte van ruim 26 meter en een breedte van 2,80 meter te volgen zijn. De karrensporen zijn tijdens eerder onderzoek door De Steekproef Utrecht bv wel gezien, maar geïnterpreteerd als onderdeel van het erboven liggende verrommelde pakket. Op basis van kaartmateriaal, dat van de omgeving van het plangebied beschikbaar is vanaf ongeveer 1677, is vastgesteld dat de karrensporen horen bij een weg die in ieder geval vanaf de 17e eeuw tot na de Tweede Wereldoorlog als een zandlaan door het plangebied heeft gelopen. De weg is in de jaren 1950 met asfalt verhard en in de jaren 1960 voor de bouw van de Sint Laurenskerk opgebroken. Op basis van vondstmateriaal uit het spoor kan de oorsprong van de weg mogelijk in de late middeleeuwen worden gedateerd, met dien verstande dat vondsten uit die tijd uit aangevoerde grond en dus uit secundaire context afkomstig zijn; de oorsprong van de weg kan daarom ook na de late middeleeuwen liggen (16e / 17e eeuw).</p><p>Tijdens de begeleiding zijn vondsten gedaan van sterk gefragmenteerd bouw- en gebruikskeramiek, glas, vuursteen en overige materialen. Hiervan is een kleine selectie geborgen en beschreven. Het materiaal dateert overwegend uit de 16e tot en met de 20e eeuw. Ook het stuk vuursteen dat is gevonden dateert uit die periode: het betreft een vuursteen uit een vuurwapen met een radslot of vuursteenslot als ontstekingsmechanisme. De vondsten zijn echter niet uit een gesloten context afkomstig, maar uit materiaal dat is aangevoerd voor het onderhoud van de weg, zodat ze geen nadere uitspraken over de weg mogelijk maken.</p><p>Met het afronden van deze begeleiding is de laatste stap in de cyclus van de Archeologische Monumentenzorg (AMZ) voltooid. Het onderzoek binnen de kaders van dit project is daarmee ten einde.</p>