การประเมินความเสี่ยงน้ำท่วมครัวเรือนผู้พิการและแนวทางการปรับตัว: กรณีศึกษา เทศบาลเมืองลัดหลวง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

การประเมินความเสี่ยงน้ำท่วมครัวเรือนผู้พิการและแนวทางการปรับตัว กรณีศึกษา เทศบาลเมืองลัดหลวง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เพื่อศึกษาพื้นที่ความเสี่ยงน้ำท่วมในอนาคตและการประเมินความเสี่ยงที่พักอาศัยของครัวเรือนผู้พิการ ด้วยวิธีการสังเกต การใช้แบบสอบถาม และการวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม Arc Gis และโปรแกรมทางสถิติ SPSS จากการเก็บข้อมูลแบบสอบถามกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 297 หลัง พบว่า บริเวณพื้นที่เป็นพื้นที่ต่ำที่สุดจะกระจายอยู่ในทุกตำบลในเทศบาลฯ พื้นที่ที่ต่ำที่สุด อยู่ในช่วง (– 0.66 ม.รทก.) – (1 ม.รทก.) บริเวณตำบลบางพึ่ง และพื้นที่ในเทศบาลเมืองลัดหลวงส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 80 มีความสูงเท่ากับ 0 ม.รทก. ทั้ง 3 ตำบล และร้อยละ 58.31 เป็นพื้นที่ที่ระบายน้ำได้ไม่ดี มีระดับการเข้าท่วมในปี 2554 อย่างน้อยที่สุด อยู่ที่ระดับ 10 เซนติเมตรถึงระดับ 80 เซนติเมตร โดยมีระยะเวลาการเข้าท่วม 2 – 3 ชั่วโมงเป็นสัดส่วนมากที่สุด ความถี่ในการเข้าท่วม ตั้งแต่ระดับเข้าท่วมทุกวัน ช่วงที่เกิดน้ำท่วมจะเกิดขึ้นในเดือนตุลาคมไปจนถึงช่วงกุมภาพันธ์ของทุกปี มีอาคารที่ได้รับผลกระทบจากระดับน้ำ 11 ซม. – 35 ซม. ร้อยละ 57 และปี 2574 มีระดับน้ำสูงขึ้นตั้งแต่ 11 ซม. – 95 ซม. มีอาคารที่ได้รับผลกระทบมากทบมากขึ้น ถึง 18,751 อาคาร และพื้นที่ส่วนใหญ่มีความเสี่ยงในระดับปานกลาง ซึ่งมีความสูงของระดับน้ำ 35 ซม. – 50 ซม. มีครัวเรือนผู้พิการอยู่ในพื้นที่เสี่ยงสูงที่สุด ร้อยละ 17 และส่วนใหญ่ร้อยละ 40 ใช้โครงสร้างจากวัสดุที่ทำจากไม้ ระดับความเสี่ยงน้ำท่วมยังมีความสัมพันธ์กับปัจจัยด้านกายภาพ ทำเลที่ตั้ง ดังนี้ ระดับความเสี่ยงมีความสัมพันธ์กับระดับน้ำที่เข้าท่วมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.133* ความสูงของบ้าน มีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.120* ลักษณะของวัสดุโครงสร้างบ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.124* และยังมีความสัมพันธ์กับความสามารถในการรับมือเมื่อเกิดน้ำท่วมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.156* การหาอิทธิพลของตัวแปร พบว่า ปัจจัยด้านการเปิดรับความเสี่ยง ด้านโครงสร้างวัสดุบ้านมีอิทธิพลต่อระดับความเสี่ยงมากที่สุด รองลงมา คือ ระยะเวลาน้ำท่วม มีอิทธิพลต่อระดับความเสี่ยง ปัจจัยด้านความสามารถในการปรับตัว ความสามารถในการรับมือ และความรวดเร็วในการรับรู้