Groote Beerze - traject 3 RAAPrap_6783_GROBE7_20240131_binder

<p>In totaal is bij de graafwerkzaamheden ca. 13.737 m² begeleid. Hierbij werden twee archeologische vindplaatsen aangetroffen. Beide vindplaatsen werden aangetroffen in drogere landschapsdelen (dekzand) tijdens de graafwerkzaamheden van twee poelen: De jongste vindplaats bestaat uit twee greppels (vindplaats 1), aangetroffen in de noordelijke poel (WP 2). Deze kunnen op basis van historisch kaartmateriaal geïnterpreteerd kunnen worden als landinrichtingssporen (perceelsgreppels, veldweg) uit de (late) nieuwe tijd. Deze sporen lopen buiten de putgrens verder. Deze zijn op basis van de lage inhoudelijke kwaliteit niet-behoudenswaardig.<br>Daarnaast werden ook oudere nederzettingsresten (paalkuilen, vindplaats 2) uit de periode 2 e helft late ijzertijd - vroeg-Romeinse tijd aangetroffen in de zuidelijke poel (WP 6). Een groot deel van de paalkuilen maakt deel uit van een ZW-NO georiënteerde huisplattegrond van ca. 19 bij 6,9 m. Vanwege de aanwezige verstoringen is de huisplattegrond niet duidelijk binnen de bestaande huistypolog ie in te passen. Deze vertoont kenmerken van zowel huistype Oss-Ussen 4B als van het overgangstype OssUssen 5 / Alphen-Ekeren.<br>Naast de huisplattegrond werden nog (mogelijk) twee kleine spiekers vastgesteld die een gebruiksfase direct voorafgaand of volgend op het huis vertegenwoordigen.</p><p>Het weinige vondstmateriaal bestond uit acht scherven handgevormd aardewerk en elf fragmentaire brokjes verbrande leem. Het huis en de twee spiekers vertegenwoordigen minstens twee (opeenvolgende) bewoning/gebruiksfasen. Op basis van de huistypologie, het aardewerk en twee 14C-dateringen, kunnen de resten het best gedateerd worden in de 1e eeuw v. Chr. t/m 2e - 3e kwart van de 1e eeuw n. Chr.</p><p>De exacte omvang van de vindplaats kan niet bepaald worden, maar duidelijk is dat er ook nog buiten de onderzoeksput sporen aanwezig zullen zijn. Verwacht wordt dat richting de beek (oosten en zuiden) de grens van de vindplaats nabij is, maar dat deze zich vooral nog verder naar het westen en noorden kan uitstrekken, vanwege de gunstige hoge en droge ligging (cf. lage dekzandrug). De nederzettingsresten uit de periode 2e helft late ijzertijd t/m vroeg-Romeinse tijd zijn op basis van hun hoge inhoudelijke kwaliteit behoudenswaardig en werden ter plaatse van WP 6 dan ook opgegraven omdat behoud in situ niet mogelijk was.</p>