คุณภาพชีวิตในการทำงานของข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญที่มีผลต่อความผูกพันในองค์การ: กรณีศึกษาสำนักปลัดกรุงเทพมหานคร

การศึกษาเรื่อง คุณภาพชีวิตในการทำงานของข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญ ที่มีผลต่อความผูกพันในองค์การ กรณีศึกษาสำนักปลัดกรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญในสังกัดสำนักปลัดกรุงเทพมหานคร (2) ศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์การ (3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การ และ (4) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาเพื่อเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์การ โดยใช้แนวคิดคุณภาพชีวิตในการทำงานของ Richard E. Walton ประกอบกับแนวทางของสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน และแนวคิดความผูกพันต่อองค์การของ Meyer และ Allenกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญในสังกัดสำนักปลัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 226 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา (ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติเชิงอนุมาน (การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วย Pearson’s Correlation และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ด้วย One-Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า โดยรวมข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญมีคุณภาพชีวิตในการทำงานในระดับมาก โดยมิติด้านสังคมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด และมิติด้านเศรษฐกิจมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ในขณะที่ความผูกพันต่อองค์การโดยรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน โดยความผูกพันด้านความรู้สึกมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และความผูกพันอย่างต่อเนื่องมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด นอกจากนี้ ยังพบว่าคุณภาพชีวิตในการทำงานมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความผูกพันต่อองค์การในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และจากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกและข้อเสนอแนะจากกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความผูกพัน ได้แก่ ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานและผู้บังคับบัญชา การมีสวัสดิการที่เหมาะสม โอกาสความก้าวหน้าในสายงาน และสภาพแวดล้อมการทำงานที่เอื้อต่อสุขภาพกายใจ ผลการวิจัยครั้งนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตในการทำงาน และเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์การอย่างยั่งยืน โดยเฉพาะในกลุ่มข้าราชการที่มีอายุงานมาก ซึ่งมีแนวโน้มแสดงความผูกพันลดลง อันอาจเชื่อมโยงกับภาวะหมดไฟในการทำงาน