NOGIRONLIGI BO'LGAN PARA DZYUDOCHILARDA MAXSUS JISMONIY TAYYORGARLIKNI RIVOJLANTIRISH VOSITALARI VA USULLARI

Maqolada nogironligi bo‘lgan para dzyudochilarda maxsus jismoniy tayyorgarlikni rivojlantirish vositalari va usullari nazariy-metodik jihatdan yoritiladi. Tadqiqot para dzyudoning texnik talablari, ko‘rishida nuqsoni bo‘lgan sportchilarning sensor-motor ehtiyojlari, jismoniy tayyorgarlik testlari va adaptiv dzyudo bo‘yicha ilmiy manbalar tahliliga asoslangan. Maxsus tayyorgarlikning asosiy tarkibiy qismlari sifatida ushlash kuchi, tortish va itarish kuchi, statik hamda dinamik muvozanat, tezkor kuch, koordinatsiya, maxsus chidamlilik, ukemi sifati va tachi-wazadan ne-wazaga o‘tish qobiliyati ajratildi. Mashg‘ulot vositalari yakkalikdagi umumiy tayyorlov mashqlaridan sherik bilan bajariladigan uchi-komi, nazoratli qarshilik, osae-komi, ko‘tarilish va pozitsion randorigacha bosqichma-bosqich murakkablashtirilishi kerak. J1 sportchilari uchun taktil va eshitish orientatsiyasi, J2 sportchilari uchun esa mavjud ko‘rish bilan birga taktil zaxira kanalini saqlash tavsiya qilinadi. Baholashda qo‘l panjasi kuchi, medicine-ball uloqtirish, sakrash, tortish, muvozanat va maxsus texnik topshiriqlarni qo‘llash mumkin, biroq ularning natijasi rasmiy sport klassifikatsiyasi bilan aralashtirilmasligi kerak. Maqolada taklif etilgan metodik yondashuv empirik sinovdan o‘tmagan bo‘lib, kelgusida pedagogik tajriba orqali tekshirilishi lozim.