Leimuiden, Dorpsstraat 49 en 51 Gemeente Kaag en Braassem

<p>In opdracht van de Bouwcommissie Protestantse Gemeente Leimuiden heeft archeologisch onderzoeksbureau Becker & Van de Graaf bv op 26 oktober 2010 een Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven uitgevoerd aan de Dorpsstraat 49-51 te Leimuiden, gemeente Kaag en Braassem.</p><p>De aanleiding voor dit onderzoek zijn de plannen voor nieuwbouw in het plangebied en de resultaten van een eerder uitgevoerd bureau- en booronderzoek. In het plangebied zijn twee proefsleuven van 3 bij 12 meter aangelegd. Werkput 2 is in verband met de ligging van een riolering enkele meters richting het oosten verplaatst. Het veldwerk heeft uitgewezen dat het natuurlijke veen op een diepte van circa 180 cm beneden maaiveld aanvangt. Hierboven zijn in ieder geval drie ophogingspaketten aangetroffen, waarvan de onderste (met veen) het meest interessant is. Het onderzoek heeft twee verschillende vindplaatsen opgeleverd.</p><p>Vindplaats 1 bestaat uit resten van een laatmiddeleeuws gebouw (huis of boerderij). Het gaat om een houten constructie, een poer, van staand en liggend hout met resten van vlechtwerk. In een bovenliggende laag, laag 4, is een 14e eeuwse steengoedscherf gevonden. Buiten de werkput kunnen meer poeren verwacht worden. De diepteligging is circa 1,75 m -mv.</p><p>Vindplaats 2 bestaat uit resten van een schuur of bijgebouw van baksteen uit de 18e mogelijk 17e eeuw. Het gaat om twee bakstenen poeren, een funderingsmuur en een vloer. Vermoedelijk behoren vier nabij gelegen palen voor fundering ook tot het kleine gebouw. De diepteligging is tussen 0,40 en 0,90 m -mv. De meeste vondsten dateren uit de 17e en 18e eeuw en betreffen voornamelijk roodbakkend aardewerkfragmenten. Enkele vroege steengoedscherven dateren uit de 14e eeuw. Een zandstenen object is mogelijk een architectonisch relict van de voorganger van de kerk. Vrijwel alle vondsten zijn afkomstig uit ophogingslagen, die te dateren zijn vanaf de 15e eeuw tot 19e eeuw. Ten aanzien van vindplaats 1 geldt een behoudenswaardigheid. Deze vindplaats ligt relatief diep. Er kan niet worden uitgesloten dat verder binnen het plangebied meer van dergelijke sporen aanwezig zijn. Voor vindplaats 2 geldt geen behoudenwaardigheid.</p><p>Op basis van de resultaten van het Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven adviseert Becker & Van de Graaf om geen archeologisch vervolgonderzoek uit te (laten) voeren indien niet dieper dan 150 cm beneden maaiveld verstoord wordt. De gemeente dient dit advies te controleren en een selectiebesluit te nemen.</p>